Pageshttp://www.mediafire.com/file/q0xk7cd1oh3f02r/%E1%80%9B%E1%80%90%E1%80%94%E1%80%AC%E1%80%9E%E1

Wednesday, September 23, 2009

ေခတ္သစ္မွာေျပာင္းလဲထားေသာ ေခတ္သစ္ သူငယ္တန္းဖတ္စာ

ေခတ္သစ္မွာေျပာင္းလဲထားေသာ ေခတ္သစ္ သူငယ္တန္းဖတ္စာ

ေခတ္သစ္ သူငယ္တန္းဖတ္စာ

1) ညအခါ လသာသာ
ေရနစ္ေသမလား
ငတ္ေသမလား"

(2) "တစ္၊ႏွစ္ ကိုနာဂစ္
သံုး၊ေလး လြတ္ေအာင္ေၿပး
ငါး၊ေၿခာက္ ေရထဲေရာက္
ခုႏွစ္၊႐ွစ္ မသာၿဖစ္
ကိုး၊တစ္ဆယ္ ၀႒္ကၽြတ္တယ္။"

(3) "ဘယ္ကလာသလည္း။
ဘယ္နယ္ကလည္း။
အလယ္ကလူ
အသားၿဖဴ၏။
ခင္ဗ်ားအလွဴ
တစ္ၿပားမ႐ႈရ"

(4) "အစားအစာ ၀ါးစားပါ
အသားပါသလား။
ငါးပါသလား။
ဘီစကစ္ပါသလား။
ဘာပဲပါပါ ထားခဲ့ပါ။"

(5) "ဟိုဘက္ကမ္းက ဗိုက္ပိန္ပိန္
ဒီဘက္ကမ္းကဗိုက္ပိန္ပိန္
အမိုးအကာမဲ႔ေနတဲ့
မႏွင္းတို႔အိမ္။"

(6) "ဖိုးေ႐ႊႀကီး ဖိုးေ႐ႊႀကီး
အလြန္ယုတ္တဲ့ ဖိုးေ႐ႊႀကီး
ဖိုးေ႐ႊႀကီးက မိုက္တိုင္ထူ
ေခြးအႀကီးနဲ႔တူ
တူပါသကြဲ႔ မယံုၿငား
ဒီမွာၾကည့္ပါလား။"

(7) " တနဂၤေႏြ၊ တနင္းလာ
ဗိုက္ေမွာက္ေမွ်ာ္ေနတာ
အဂါၤ၊ ဗုဒၶဟူး
ေရာက္လုတစ္ဦးဦး
ၾကာသပေတး၊ ေသာၾကာ
တစ္ေယာက္မွ ေပၚမလာ
စေနမွာေသခ်ာသြား ဘယ္သူမွမလာအား။"

(8) "မုန္တိုင္းကို စကၠဴကပ္
အၾကံပက္စက္ တို႔အေပၚတင္
ပလႅင္ေပၚက ေမ်ာက္မူး
ဆင္းမလာေတာ့ဘူး
အာဏာ႐ူး
အာဏာ႐ူးကို ေခြးေတြယက္
ေမွာင္မိုက္မွာအူ
အူသူေတြ အစာလုၾက
ငါတို႔ကိုဆြဲ တြဲလဲ
တြဲလဲရယ္ ငိုတိုင္း
မိုးေတာင္ကမိႈင္း
မုန္တိုင္း…….."

(9) ဘဘ၀၀ ထလို႔က
ဘဘနိုင္ၿပီဗ်
ကပါကပါ ဘဘရာ
ဘဘေခတ္ေလဗ်ာ
မဲလိမ္ေတြကို အမွန္ၿပ
ဘဘအၾကံပိုင္ပါ့။
သူမ်ားေတြ မသာၿဖစ္တာ
ဘဘနဲ႔ မဆိုင္ပါ
မုန္တိုင္းေတြ ဘယ္လိုသည္းသည္း
ဘဘနိုင္ဖို႔ပဲ။

(10) ဘဘ၀၀ စိတ္ဓါတ္က်
အေနာက္က Pressure ရ
သူမ်ားအကူ မယူခဲ့တာ
ဘဘေစတနာ
မလုပ္ေပးတာ တစ္ခုကလြဲ
ဘဘသတိၱခဲ
နိုင္ငံၿခားေငြၿမင္ေသာအခါ
ဘဘစိတ္ေၿပာင္းလာ
အားရပါးရလာလွဴကြဲ႔
ဘဘအိတ္ထဲထည့္။
ဘဘ၀၀ ထပ္လို႔က
ဘဘခိုင္ၿပီဗ်
လုပါယက္ပါ ဘဘရာ
ဘဘ ေခတ္ေလဗ်ာ
ၿမစ္ၿပင္မွာေတာ့ အညီွေတြထ
ပုပ္ပုပ္ပြပြ အနံ႔အသက္ရ
ဘဘကေတာ့ ဆက္လို႔က
ဘဘဘယ္ေတာ့မွ ကလို႔မ၀"

(11) "႐ြာနံေဘးက ေခ်ာင္းကေလး
ေဖာင္ေၿမာလာသည္။
သားတို႔လည္း ေၿမာလာသည္။
မည္သူမွ် မဆယ္ၾက။" ….ဟင့္…ဟီး..အီး

(12) အေလာင္းေလးမ်ား ေဖြးလို႔စီီ
ၿမစ္ညွာ႐ုိးတစ္ေလွ်ာက္ဆီ
ေရေပၚမွာ ဗိုက္ႀကီးေဖာင္း
ငါတို႔ ပူစီေပါင္း

(13) ၿမစ္၀ကၽြန္းေပၚအနီး
အႀကီးစားမုန္တိုင္း၀င္နိုင္သည္။
ေ၀းလြန္း၍ မေၿပာနိုင္ဘူးလား။
အခ်ိန္မွီေၿပးလွ်င္ လြတ္နိုင္ပါသည္။

0 comments:

Post a Comment

 
 

Blogger


ေလာကဇာတ္ခံု ၊ ဤလူ့ဘံု၌
မ်ိဳးစံုကၾက ၊မာန္မာနႏွင့္

ငါကရာဇာ ၊ ငါဟာသူေဌး ၊ ငါပေဂးဟု

ငါေသြးတက္ၾကြ ၊လူ့ဗာလတို့ မ်ားလွျဖာျဖာ

အ၀ိဇၨာႏွင့္ ၊ တဏွာဘီလူး ၊ အေမွာင့္ပူး၍

က်ဴးက်ဴးေက်ာ္ေက်ာ္ ၊ ဂုဏ္ကိုေဖၚလွ်က္

ေမာ္ေမာ္ ေမာက္ေမာက္ ၊ ငါတစ္ေယာက္သာ

မိုးေအာက္တစ္လႊား ၊ ေရႊကိုယ္လားဟု

ထင္မွားမလြဲ ၊ သို့စဥ္စြဲလည္း ...........

ဇာတ္ပြဲျပီးက ၊ ေျပဖံုးခ်ေသာ္

သုဘရာဇာ ၊ ေျမေအာက္မွာပင္

ဘာသာလူမ်ိဳး ၊ ခ်ိန္မထိုးပဲ

ပုတ္သိုးခႏၶာ ၊ ျမဳပ္ရရွာသည္

ဘယ္မွာ ငါဟု ရွိအံ့နည္း ...... ။
.....