Pages

Friday, December 25, 2009

ကင္ဆာေရာဂါအတြက္....ေဆးတစ္ခြက္


Thursday, November 12, 2009
ကင္ဆာေရာဂါအတြက္....ေဆးတစ္ခြက္
ယေန႕ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ဓါတ္စာေဖ်ာ္ရည္တစ္မ်ဳိး ေခတ္စားေနပါသည္။ လူအမ်ား စိတ္၀င္စားလာေအာင္ စတင္ေဖာ္ထုတ္ ေဆာ္ၾသ ခဲ့သူကေတာ့ ဂ်ပန္ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအရွင္ တိုမီဇာ၀ ျဖစ္ပါတယ္။ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလာတဲ့ ဓါတ္စာေဖ်ာ္ရည္ကေတာ့ ``အာလူးစိမ္း`` ေဖ်ာ္ရည္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ အာလူးစိမ္းေဖ်ာ္ရည္ေၾကာင့္ ေရာဂါ သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားရတဲ့ လူနာေတြ ၊ လူနာရွင္ေတြ ဆီက ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ပလူပ်ံသလိုေရာက္လာတဲ့စာေတြ အရွင္တိုမီဇာ၀ လက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္ ။

ဆရာေတာ္က "ဒီႏွစ္ထဲမွာ ကင္ဆာအမ်ားအျပားဟာ အာလူးစိမ္း ဓါတ္စာကို မွီ၀ဲခဲ့ၾကၿပီး ပမာဏ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ
သိသိသာသာ သက္သာသြားၿပီး ေသမင္းႏႈတ္ခမ္း၀က ျပန္လာႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္"။

အသံုးျပဳပံုကေတာ့ အာလူးအစိမ္း လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ကို ေရစင္ေအာင္ေဆးၿပီး ထုေထာင္းပါမယ္ ။ ၿပီးမွ ပိတ္စိမ္းပါးနဲ႕ထုပ္ၿပီး အရည္ရေအာင္ညွစ္ယူပါမယ္ ။ အဲဒီအရည္ ဖန္ခြက္ တစ္ခြက္မွ ႏွစ္ခြက္ ေန႕စဥ္မွီ၀ဲသြားမယ္ဆိုရင္ အသည္းေရာဂါ ၊ ဆီးခ်ဳိေရာဂါ ၊ အစာအိမ္ေရာဂါ ၊ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါ ၊ ႏွလံုးေရာဂါ၊ ေသြးတိုးေရာဂါ ခါးနာ ၊ ပုခံုးနာ ၊ က်ီးေပါင္းနာေရာဂါေတြ ေပ်ာက္ကင္းေစတယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ေပ်ာက္ကင္းေၾကာင္း အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ေထာက္ခံစာမ်ားရရွိထားတယ္လို႕ဆိုပါတယ္ ။

သာဓကတစ္ခုအေနနဲ႕ကေတာ့ ......
မစၥတာတီ ဆိုသူသည္ နားရြက္ေအာက္နားမွာ အဖုတစ္ဖု ေပၚလာတာနဲ႕ ေဆးရံုကိုသြားၿပီး ကင္ဆာက်ိတ္ ျဖစ္ေနၿပီး ခဲြစိတ္ကုသၿပီး ဓါတ္ကင္ခဲ့ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လဲ ကင္ဆာကလပ္စည္းေတြက အဆုတ္ထိေအာင္ ပ်ံႏွံသြားပါတယ္ ။ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ားက ကင္ဆာကလပ္စည္းေတြ ပ်ံႏွံ႕ကုန္လို႔ ကုသလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္ ။

အဲဒီေနာက္ သူဟာ အာလူးစိမ္းဓါတ္စာ အေၾကာင္းၾကား သိရတဲ့အတြက္ အရံႈးမရွိဘူးဆိုၿပီး ေသာက္ၾကည့္တယ္ ။ အညႊန္းအတုိင္း ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ ဇဲြေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ေသာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ အခုဆိုရင္ ကင္ဆာကလပ္စည္းေတြ ေလွ်ာ့က်သြားၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္တဲ့အတြက္ က်န္းမာေရးနဲ႕ ခြန္အား ျပန္ေကာင္းလာပါတယ္ ။ မူလ အလုပ္အကိုင္လည္းျပန္ၿပီးလုပ္ကိုင္ႏိုင္ပါၿပီ ။

သုေတသီ တိုမီဇသ-က သူ႕ရဲ႕ ``ကင္ဆာေရာဂါ ေၾကာက္စရာမလို၊ က်န္းမာေစေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္း ``(The way to healthy life ; Cancer not to be feared) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ ကင္ဆာေရာဂါ ခဲြစိတ္ကုသခဲ့သည့္တိုင္ေအာင္ လူနာရဲ႕အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ကင္ဆာကလပ္စည္းေတြ ပ်ံႏွံ႕ ကုန္ရပါတယ္။

သူဟာ ကင္ဆာေဆး အဆက္မျပတ္မွီ၀ဲရၿပီး ဓါတ္ကင္ ၿပီးသြားၿပီဆိုတဲ့သတင္း မၾကားရသေလာက္ပါပဲ ။ ဒါ့အျပင္ ျပင္းထန္တဲ့ ကုထံုးေတြရဲ႕ေဘးထြက္ဆုိးက်ဴိးေတြရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ကို လူနာက ခံစားရပါေသးတယ္ ။

အက်ဴိးဆက္အေနနဲ႔ လူနာဟာ ခံတြင္းပ်က္ျခင္း ၊ အားအင္ခ်ည္႕နဲ႕လာျခင္းတို႕ျဖစ္လာရပါတယ္ ။ အာလူးစိမ္း ဓါတ္စာကို ေသာက္ျခင္းအားျဖင့္ ေဘးထြက္ဆုိးက်ဴိးေတြ မခံစားရပဲ လူနာဟာ တစ္ေန႕တစ္ျခား အားအင္ျပည့္ၿဖိဳးလာတာေတြ႕ရပါတယ္ ။ အာလူးပင္ဟာ ပင္ကိုယ္က အာဟာရျပည့္၀ေနတဲ့ အစာတစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ အက်ဴိးမယုတ္ပါဘူး ။ သူ႕ကို မွန္မွန္မွီ၀ဲျခင္းအားျဖင့္ ကင္ဆာ ကလပ္စည္းေတြကို ဟန္႕ထားေစပါတယ္ ။``လို႕ေဖာ္ျပထာားပါတယ္ ။

အာလူးစိမ္း ဓါတ္စာဟာ ကိုယ္တိုင္ လြယ္လြယ္ကူကူ ေဖာ္စပ္ႏိုင္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ေသာက္သံုးႏိုင္ပါတယ္ ။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ သူ႕ရဲ႕ အာနိသင္ကို ေတြ႕ထိခံစားႏိုင္ပါတယ္ ။ `` ဓါတ္စာ တစ္ပါတ္ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ ေသာက္ၿပီးတာနဲ႔
နာက်င္ ကိုက္ခဲမႈေ၀ဒနာေတြ တစ္စတစ္စ ေလွ်ာ့ပါးသြားပါတယ္ ။ ခံတြင္းျပန္ၿပီးေကာင္းလာမယ္ ။ အသားအေရ
ျပန္ၿပီးေကာင္းလာမယ္ ။

အာလူးစိမ္း ဓါတ္စာကို အထူးသျဖင့္ ေထာက္ခံတဲ့ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ ေဒါက္တာ ကိုင္ႏိုရွိတ ျဖစ္ပါတယ္ ။ သူ႕အဆုိေတြက `` အာလူးကို ဥေရာပတိုက္သားေတြက တစ္ခ်ိန္တုန္းက မဟာပထ၀ီေျမၾကီးရဲ႕ ပန္းသီး (Apple of the great earth) လို႕ေခၚခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္ ။

အာလူးမွာ အာဟာရဓါတ္ေတြ စံုစံုလင္လင္ပါရွိၿပီး အထူးသျဖင့္ ဗိုက္တာမင္စီဓါတ္နဲ႕ ထံုးဓါတ္တို႔ အမ်ားဆံုးပါ၀င္ ပါတယ္ ။ ေရွးေဟာင္း ဂ်ာမန္ေဆးက်မ္းေတြမွာ အာလူးစိမ္းဓါတ္စာရည္ကို အစာအိမ္ အနာေပါက္ျခင္း ၊ ၀မ္းခ်ဳပ္ျခင္းေတြ အတြက္ေပးရေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္ ။

ကင္ဆာကလပ္စည္းေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ျခင္းႏွင့္ ပါတ္သက္ၿပီး အာကိတ တကၠသိုလ္ေဆးသုေတသန ဌာနက ပါေမာကၡ ကာဂါမိ-က ေျပာၾကားရာမွာ `` ကင္ဆာကလပ္စည္းကိုထိန္းခ်ဳပ္ေစတဲ့ ဓါတ္ကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။

အဲဒီေဆးနဲ႕ ၾကြက္ကေလးေတြ အေပၚမွာ စမ္းသပ္ၾကည့္တဲ့အခါ အလားအလာေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္ ။ သူဟာ သူ႕ရဲ႕ေတြ႕ရွိခ်က္ကို စာတမ္းျပဳစုၿပီး မႏွစ္က ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ကင္ဆာညီလာခံ (International Cancer Society Conference ) မွာ ဖတ္ၾကားတင္သြင္းခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ဆက္တဲြအေနနဲ႕ အာလူးစိမ္းဓါတ္စာ ေဖ်ာ္ရည္လုပ္နည္းဟာ အလြန္ပဲလြယ္ကူပါတယ္ ။ အရြယ္တူ အာလူး (၃)လံုးကိုယူၿပီး ေရစင္ေအာင္ေဆးပါ ၊ အခြံမႏႊာရပါ ။ အစို႕ေပါက္ေလးမ်ားရွိရင္ ဖယ္ရွားေပးပါ ။ ၿပီးလွ်င္ အာလူးကို သခြားျခစ္ျဖင့္ အစေလးမ်ားျဖစ္ေအာင္ ျခစ္ေပးပါ ။

ၿပီးက အဲဒီအစေလးမ်ားကို သန္႕ရွင္းေသာ ပိတ္စိမ္းပါးစျဖင့္ ထုပ္ၿပီး (အုန္းႏို႕ညွစ္သကဲ့သို႕) အရည္ညွစ္ယူပါ ၊ အဲဒီအရည္ကိုခြက္ထဲမွာ ထည့္ၿပီး အရသာေကာင္းေအာင္ ပ်ားရည္နဲနဲေရာစပ္ၿပီး ေသာက္ပါ ။ အဲဒီအာလူးအရည္ကို နံနက္တိုင္း တစ္ခြက္ႏႈန္းျဖင့္ ေသာက္ေပး ႏိုင္ပါတယ္ ။

ျဖန္႔ေ၀သူ၏ အမွာစကား

ယေန႕ကာလေခတ္တြင္ ကင္ဆာေရာဂါသည္ အလြန္အျဖစ္မ်ား၍ ေငြကုန္ေၾကးက် မ်ားေသာေရာဂါျဖစ္ပါသည္။ ကင္ဆာေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းေစႏုိင္ေသာ တိုင္းရင္းေဆး ၊ ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ေဆး အေျမာက္အမ်ား ေပၚထြက္ လွ်က္ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာအလိုရ ခႏၶာရွိ၍ ေ၀ဒနာရွိျဖင္းျဖစ္ပါသည္ ။ မိမိျပဳေသာ ကုသိုလ္ ၊ အကုသိုလ္ အစုစုတို႕သည္ သံသရာ ျပန္၍ တစ္ဖန္ လည္ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ဓါတ္မက်ဘဲ ၊ အားမငယ္ဘဲ မိမိတို႕၏ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားကို စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္စြာ ၊ နည္းလမ္းေပါင္းစံုျဖင့္ ကုသရမည္ျဖစ္ပါသည္ ။

မိမိ၏ ကုသိုလ္ကံတရားအက်ဳိးေပးေသာ္ မိမိႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ေဆး၀ါးမ်ား ၊ဆရာသမားမ်ား (အနာႏွင့္ေဆးတည့္ေသာ္) ေတြ႔ ကာ ေရာဂါအျမစ္ျပတ္ကာ (လံုး၀)အရွင္း ေပ်ာက္ကင္းခ်မ္းသာႏိုင္ပါသည္ ။

သို႕ျဖစ္ရာ အထက္တြက္ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ အာလူးစိမ္းေဖ်ာ္ရည္သည္ ကုန္က်စရိတ္နည္းပါးသည့္ အျပင္ ျပဳလုပ္ရန္ နည္းလမ္းသည္ အလြန္ရိုးရွင္းပါသည္။ လူသားတို႕ စားသံုးေသာ သဘာ၀ ဓါတ္စာျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဴိးမရွိပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္မ်ားလက္ေတြ႕အသံုးခ်ႏိုင္ရန္ အက်ဴိးငွာ ဤ ေဆးနည္းအား တဆင့္ျပန္လည္ေ၀ငွေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
(ရွမ္းကေလးဘေလာက္မွကူးယူထားပါသည္)

Tuesday, December 22, 2009

သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးအတြက္ ေမြးေန႔ ေဆာင္းပါးလက္ေဆာင္

စကၠန္႔လက္တန္႔ေလးမ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ခရီးဆန္႔ခ်ီလာခဲ့တာ ဤေန႔မွာတစ္ဖန္ ေမြးေန႔သို႔ ျပန္ေရာက္လာခဲ့ၿပီ ေနာ္။
ဒီေမြးေန႔မွာ ငါဟာ လူ႔ဘဝႏွင့္ ရွင္သန္ခြင့္ရေနေသးတာျဖင့္ ကုသိုလ္ကံ အေထာက္အပံ့ မကုန္ေသးေရြ႕သာကိုး …
ယခု … လူ႔အခြင့္အေရးကို အသံုးခ်ခြင့္ရေနေသးတယ္…
လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ ဘာလဲ ? လို႔ တစ္ခ်က္ကေလး စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ႏိႈင္းစာၾကည့္မွ သိႏိုင္ပါတယ္။ ေဘးနားမွာ ရွိေနတဲ့ တိရိစၧာန္နဲ႔ပဲ ႏိႈင္းစာၾကည့္ေတာ့ မိမိမွာလည္း ခႏၶာငါးပါး၊ သူတို႔မွာလည္း ခႏၶာငါးပါးပဲ။ အဆင္းကို ျမင္ႏိုင္တယ္၊ အသံကို ၾကားႏိုင္တယ္၊ အနံ႔ကို နံႏိုင္တယ္၊ အရသာကို ခံစားႏိုင္တယ္၊ အေတြ႕အထိကို ထိေတြ႕သိႏိုင္တယ္၊ အေတြ႕အႀကံေတြကို ႀကံစည္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ (၆) ခ်က္နဲ႔ ရထားတာေတြကို စစ္ေဆး၍ ယွဥ္ၾကည့္ရင္လည္း သူလည္းရ ကိုယ္လည္းရ အတူတူပါပဲ။ တိုတိုေလးနဲ႔ပဲ မတူတာကို ဆြဲထုတ္ၾကည့္ရင္ အသိဉာဏ္မွာ လူက သာေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ -
လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ အသိဉာဏ္ကို ရရွိထားတာပါပဲ။
ဒီ လူ႔အခြင့္အေရး ျဖစ္တဲ့ ဒီ အသိအဉာဏ္ကို ဘယ္ေလာက္ထိ အသံုးခ်ၿပီးၿပီလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ား ျဖဳန္းတီးပစ္လိုက္ၿပီလဲဆိုတာ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ဖို႔အတြက္ ဒီေမြးေန႔က သတိေပးေနပါတယ္။
ဒီအဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ အသိဉာဏ္ကို အသံုးခ်ၿပီးေတာ့ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ ကုသိုလ္လုပ္ငန္းကို လုပ္ေနလား၊ (သို႔မဟုတ္) ဒီအဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ အသိဉာဏ္ကို အသံုးခ်ၿပီးေတာ့ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ အကုသိုလ္လုပ္ငန္းကိုပဲ လုပ္ေနလား ဆိုတာကိုလည္း ခြဲျခား စီစစ္ သံုးသပ္ဖို႔ လိုပါတယ္။
အကုသိုလ္အရာမွာ ပိုၿပီးႀကီးမားသြားရင္ အကုသိုလ္ဖက္က ၾကည့္ရင္ ဒါသည္ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ အကုသိုလ္လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဥပမာ - ဓားျပဂိုဏ္းမွာ ပို၍ မိုက္ကန္းသူက အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ ဓားျပဗိုလ္ အဆင့္မွာ ေနရတာကိုးေနာ္။ ဒါကိုပဲ တစ္ဖက္ကၾကည့္ရင္ ဓားျပဗိုလ္ဟာ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ လုပ္ရပ္ပိုင္း အရာမွာ ေအာက္တန္းအက်ဆံုး၊ ရြံရွာဖြယ္အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေနေတာ့ ထိုဖက္ အျမင္အရ အဆင့္အတန္းနိမ့္တဲ့သူ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒါဟာ ဟိုဖက္ ဒီဖက္ ကိုယ့္အထင္ ကိုယ့္အျမင္ေလးေတြ ကြဲၿပီးေတာ့ အသံုးအႏႈန္းေလးေတြ ကြဲျပားသြားတာကို ေထာက္ျပတာပါ။ ဘယ္သူ႔ အထင္အျမင္က မွန္သလဲဆုိတာကို -
- အက်ိဳးေပးေနတာႏွင့္
- အက်ိဳးေပးသြားတာ
ဆိုတဲ့ အခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီး အေျဖထုတ္ႏိုင္ပါတယ္။
ဟုတ္ၿပီး….ဒီေတာ့ ႏွမ္းေစ့ တစ္ေစ့ေလးကို ရလာရင္ သူ႔ကို ဒီအတိုင္းထားရင္ ေျခာက္ကပ္သြားမယ္။ အခ်ိန္ရွိခိုက္ ႀကိတ္လိုက္ရင္ေတာ့ ဆီကို ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုပဲ အခု ေမြးေန႔က သတိေပးလို႔ သိရတဲ့ အသိဉာဏ္ေလးကို အခ်ိန္ရွိခိုက္ လံုးလစိုက္ၿပီး အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ ကုသိုလ္လို႔ ဆိုတဲ့ ဝိပႆနာဘာဝနာကို အေျခခံအုတ္ျမစ္ သီလေဆာက္တည္၍ ႀကိဳးစားအားထုတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဒါသည္ လူ႔ဘဝအခြင့္အေရးကို အသံုးခ်တာပါပဲ။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ျဖဳန္းတီးပစ္တဲ့ သေဘာပဲ ဆိုတာ အေျပာထက္ ျဖစ္စဥ္က ပိုမွန္ေနပါတယ္။
ျဖစ္စဥ္ကိုက္ အေတြးေလးတစ္ခုကို ေဖာက္သည္ခ် ေျပာျပရင္း ဆီႀကိတ္ဖို႔ ႏွမ္းေစ့ေလးမ်ား ထပ္မံ ေပးလိုပါတယ္…
ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဖုန္းဆက္တာေလးနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး စဥ္းစားမိေသးတယ္….
၃၀ မိနစ္ စကားေျပာ ဖုန္းကဒ္ေလးကို ယူၿပီး ဆက္လိုက္တဲ့အခါ ျမန္မာႏိုင္ငံက လိုင္းမေကာင္းတာနဲ႔ မိနစ္ေတြ အစပိုင္းမွာ အေတာ္စားသြားတယ္။ ေခၚလို႔လည္း ရတဲ့အခ်ိန္မွာ မိနစ္က ကုန္လုနီးပါးေလး ျဖစ္ေနၿပီ။ အခ်ိန္မေစ့ေသးခင္မွာ ဘာဘာညာညာ ေျပာေနရင္းပါပဲ စကားမျပတ္ခင္မွာ ဖုန္းလိုင္းျပတ္သြားခဲ့တယ္။
ဒါေလးနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး ေတြးၾကည့္ေတာ့ တို႔ေတြလည္း ၃၀ မိနစ္စာ ရထားတဲ့ ဘဝမွာ ေရွ႕ပိုင္းက အေတာ္ပဲ အေပ်ာ္အပါးေတြရွာၿပီး ျဖဳန္းတီးပစ္ခဲ့တယ္။ အသိကေလးဝင္လို႔ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးျဖစ္လာေတာ့ အိုစာမင္းစာအတြက္ ဆိုၿပီးေတာ့ရယ္ ကုတ္ကပ္ရွာစု ဘာညာျပဳေနစဥ္မွာပဲ လုပ္လက္စ အလုပ္တစ္ခု မၿပီးခင္မွာ လိုင္းျဖတ္ခံလိုက္ရမယ္။ ဒီလိုပဲ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ လိုင္းျဖတ္ခံရတဲ့သူေတြကို ၾကည့္ေတာ့ ဒီလို လုပ္လက္စေလးေတြ တိုးလိုးတန္းလန္း ေတြနဲ႔ ကိုးေနာ္။ ဒီလို လုပ္လက္စ မၿပီးျပတ္ခင္မွာ လိုင္းျဖတ္ခံရေတာ့ တိုးလိုးတန္းလန္းႀကီးနဲ႔ ဘယ္လို ျဖစ္သြားမလဲဆိုေတာ့ ခုလုခုလု ေပါ့။
ထမင္းစားရာမွာ ခဲလံုးဝါးမိသလို ခုလုခုလု ျဖစ္မွာက ေသခ်ာေပါက္။ ဒီ ခုလုခုလု က တစ္ျခားမဟုတ္ဘူး၊ ေဒါသကိေလသာ။ ကုသိုလ္လား? အကုသိုလ္လား? စစ္ေဆးၾကည့္ေတာ့ အကုသိုလ္ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုဆို ေသခ်ာေပါက္ ဆိုးက်ိဳးပဲ ေပးမယ္၊ ဆိုးက်ိဳးနဲ႔ပဲ ေတြ႕ႀကံဳရမယ္။
ဒီလို စစ္ေဆးလိုက္ေတာ့လည္း အက်ိဳးေပးမလွေတာ့ မေတာ္ဘူးဆိုတာ အေျဖထြက္ပါတယ္။ ဒီအေျဖထြက္ေတာ့့ ခုလုခုလုမျဖစ္ခင္ ေရွ႕ပိုင္းအစီအစဥ္ကို ျပန္ေျပာင္းရေတာ့မယ္။ ျပန္ေျပာင္းဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေျပာင္းမလဲဆိုရင္ လိႈင္းမျဖတ္ခင္မွာ အလုပ္ကို ၿပီးျပတ္ေအာင္ လုပ္ထားဖို႔ လိုသည္။ ဒါမွ ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖတ္၊ ကိုယ့္အလုပ္က ၿပီးျပတ္ေနၿပီ။ တိုးလိုးတန္းလန္းနဲ႔ ငါ့မွာ ေရာင္ရမ္းမေနေအာင္ ေအးေအးေဆးေဆးျဖစ္ဖို႔ တို႔ လုပ္ထားမွ ေတာ္မည္။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဆံုးမေတာ္မူသည့္ -
” ကံမဦးခင္ ဉာဏ္ဦးေအာင္ လုပ္ၾက”
ဆိုသည္မွာ အထက္ပါ သေဘာကို မီးေမွာင္းထိုးျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အလုပ္ကို ၿပီးျပတ္ေအာင္ လုပ္ထားျခင္းဆိုသည္မွာ အမွန္တရားကို နားလည္သိျမင္၍ မရြံ႕မတြ သည္းခံႏိုင္တဲ့ အသိဉာဏ္။ ရထားတဲ့ ခႏၶာ့ ျဖစ္စဥ္ ႏွင့္ ပ်က္သေဘာ ကို က်က်နန သေဘာသိျမင္ထားတဲ့ အသိအဉာဏ္ရေအာင္ အားထုတ္ျခင္းကို ဆိုပါသည္။
ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ေမြးေန႔ရလာၿပီဆိုရင္ ေသေန႔က ဒြန္တြဲ၍ ပါေနၿပီ။
ေမြးေန႔မွာ ေသေန႔ပါ ဆိုတာသည္ အျပစ္စကားဆုိျခင္းမဟုတ္ အျဖစ္စကားကို ေျပာျခင္းပါ။
အခု ေမြးေန႔အတြက္ ဘာေကၽြး ညာေကၽြးနဲ႔ ဟီးဟီးဟားဟားအတြက္ ျပင္ဆင္ၾကသလို ေသေန႔အတြက္ပါ ဝိပႆနာဉာဏ္ဦးစီးၿပီးေတာ့ ဝိပႆနာအသိကေလးနဲ႔ ၿပံဳးၿပံဳးေလး အေသလွေအာင္၊ အေသျမတ္ေအာင္ မေသခင္ ေမြးေန႔ က်င္းပႏိုင္တံုးေလးမွာ ကပ္ၿပီး ျပင္ဆင္ရမွာကို -
ဤေန႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးရဲ႕ ေမြးေန႔အတြက္ ေမြးေန႔ေဆာင္းပါးလက္ေဆာင္က သတိေပး အသိဉာဏ္ေပး၍ မွ်ေဝပါသည္။

အသိမွန္၊ အက်င့္မွန္ ဤႏွစ္တန္ ခ်မ္းသာအစစ္မွန္ ျဖစ္ေပ(ေစ)သည္။
ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထား ေလးစားစြာျဖင့္
ဝင္းျမင့္

Wednesday, December 16, 2009

ရွမ္းတို႔ဌါေန.... ကခ်င္ၿပည္နယ္က(ဗန္းေမာ္ၿမိဳ)႕




ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕

ကခ်င္ျပည္နယ္၏ ဒုတိယၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ျပီး ခ႐ိုင္႐ံုးစိုက္ရာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည့္ ဗန္းေမာ္သည္ ၿမိဳ႕ေတာ္ျမစ္ၾကီးနား၏ ေတာင္ဘက္ ၁၁၅ မိုင္ အကြာတြင္ တည္ရွိကာ၊ တ႐ုတ္နယ္စပ္ႏွင့္ မိုင္ ၄၀ ခန္႔ ကြာေဝးသည္။ KIO အေျခစိုက္ရာ လုိင္ဇာၿမိဳ႕သည္ ဗန္းေမာ္ႏွင့္ ျမစ္ၾကီးနားအၾကား တည္ရွိကာ ဗန္းေမာ္၏ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ မုိင္ ၄၀ ခန္႔တြင္ တည္ရွိသည္။



ဗန္းေမာ္ဟူေသာ ေ၀ါဟာရသည္ ရွမ္းဘာသာစကား “မန္းေမာ္”မွ ဆင္းသက္လာေသာ စကားျဖစ္သည္။ မန္(Man)= ရြာ၊ ေမာ္(Maw)=အိုး ဟု အဓိပၸါယ္ရသျဖင့္ “အိုးလုပ္ေသာရြာ” ဟု ေခၚဆိုႏိုင္သည္။ စမၸာနဂိုလ္ မင္းဆက္ပ်က္ၿပီး သကၠရာဇ္ (၄၀၀)ေက်ာ္တြင္ ေစာ္ဘြား သိုဟန္ဘြားသည္ ေရွးမင္းျမတ္တို႔၏ ၿမိဳ႕ေနရာတြင္ မေန၀ံ့၍ ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖံုးျဖစ္ေသာ ဗန္းေမာ္သို႔ ေျပာင္းေရြ႕လာခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕ျပ တည္ေထာင္၍ အုပ္စိုးသည္။ မိုးမိတ္သမိုင္းအရ ခရစ္ႏွစ္(၆၈၉)တြင္ ေစာ္ဘြားစစ္ ပုတ္ဖထံ လာေရာက္ၿပီး ေစာ္ဘြားဆက္ ေတာင္းခံသည္။ မိုးမိတ္ေစာ္ဘြားက တူေတာ္ႀကီး ခမ္းရြက္ဖ အား ဗန္းေမာ္ေစာ္ဘြား အျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ ေစလႊတ္ခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕တြင္ ေစာ္ဘြား(၂၃)ဆက္ ႏွစ္ေပါင္း(၃၅၀) အုပ္စိုးခဲ့သည္။


Saturday, December 12, 2009

အသိတရား ႏွင့္ တရားအသိ

မိတ္ေဆြ

လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေတြးၾကတယ္၊ ေျပာၾကတယ္။ “တရားလုပ္တယ္ဆိုတာ လူႀကီးေတြရဲ႕ အလုပ္တဲ့” “လူငယ္ေတြနဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္ေသးပါဘူး” တဲ့။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ လူငယ္ဆိုတာ ေသျခင္းတရား နဲ႕ ေ၀းေသးလို႕ တဲ့။ လူႀကီးေတြ ကေတာ့ ေသျခင္းတရားနဲ႕ နီးလာလို႕ တရားကို မျဖစ္မေန လုပ္ကို လုပ္ၾကရတာပါတာ တဲ့။

ဟုတ္ပါရဲ႕လား။ ဒီစကား မွန္ႏိုင္ပါ႕မလား။ မိတ္ေဆြ ေရာ ဒီလို ယူဆပါသလား။

မဟုတ္ပါဘူးမိတ္ေဆြ။ သတင္းစာ နာေရးေၾကာ္ျငာေတြကို တစ္ခ်က္ေလာက္ ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ ေန႕စဥ္ နဲ႕အမွ် ေသဆံုးေနၾက တဲ့ အသက္အရြယ္မ်ဳိးစံုနဲ႕ လူေတြကို ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္။ ဒါက သတင္းစာထဲ ထည့္ႏိုင္တဲ့ လူတန္းစားေလာက္ပါ။ မထည့္ႏိုင္တဲ့ လူတန္းစားအေရအတြက္ က ဒီထက္ ပိုမ်ားပါလိမ့္မယ္။

ဒီလူေတြရဲ႕ အသက္ေတြကိုေရာ ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ အရြယ္စံု အသက္စံုကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ အသက္ (၆၀) (၇၀)ေတြက မ်ားတယ္ ဆိုေပမယ့္ အသက္ (၃၀)(၄၀) ၀န္းက်င္ေတြလည္း မနည္းလွပါဘူး။ အရြယ္ေကာင္းေလးေတြဘဲေနာ္။ ေလာကႀကီးရဲ႕ အေၾကာင္း၊ ဘ၀ရဲ႕ အရသာဆိုတာေတြကို မခံစားလိုက္ရဘဲ အသက္ (၃)(၄)(၅)ႏွစ္နဲ႕ ေသသြားတဲ့ ကေလးငယ္ေတြလည္း ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။

တကယ္ေတာ့ ေသျခင္းတရားဟာ အရြယ္ (၃)ပါး ေရြးမေနပါဘူး။ ေယာက်ၤား/မိန္းမ၊ ႀကီးသူ/ငယ္သူ၊ ခ်မ္းသာ/ဆင္းရဲ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေရြးေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သတၱ၀ါရယ္လို႕ ျဖစ္လာရင္ ေမြးလာကတည္းက ကိုယ့္ေနာက္က ကပ္လိုက္ေနတဲ့ တရားဟာ ေသျခင္းတရားပါဘဲ။ သူက ေနာက္ကလိုက္၊ ကိုယ္က ေရွ႕ကေျပး ။ လိုက္တမ္း ေျပးတမ္း ကစားေနသလိုပါဘဲ။ မွီလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္အသက္အရြယ္ဘဲ ျဖစ္ေနေန ေသမင္းက ဖမ္းခ်ဳပ္ေခၚေဆာင္သြားေတာ့ တာပါဘဲ။

တကယ္ေတာ့ တရားလုပ္တယ္ဆိုတာ ေသျခင္းတရားကို ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း၊ ေသျခင္းတရားကို ထိတ္လန္႕ျခင္းေတြေၾကာင့္သာ လုပ္သင့္တာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ လူသားေတြရဲ႕ “အသိတရား” ဟာ “တရားအသိ” နဲ႕ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ ေနလို႕ပါဘဲ။

တိုေတာင္းလွတဲ့ လူ႕ဘ၀ေလးထဲမွာ လူဟာ “လူ႕အသိတရား” ရွိရပါမယ္။ သတၱေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးမွာ ရွိတဲ့ သတၱ၀ါ အားလံုးထက္ လူသားေတြကပိုမို သာလြန္ေနရတာဟာလည္း ဒီအသိတရားေၾကာင့္ပါဘဲ။ အသိတရားျမင့္မားမႈ (သို႔) အသိဉာဏ္ ျမင့္မားမႈဟာ လူ နဲ႕ တိရိစၧာန္ေတြကို ကြဲျပားေစပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီလူသားမ်ဳိးႏြယ္ထဲမွာေသာ္မွ လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အသိတရားျခင္း မတူၾကပါဘူး။ တစ္ခ်ဳိ႕ၾက အသိတရား ျမင့္မားၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က်ေတာ့ လူလို႕သာ ေခၚရေပမယ့္ တိရိစၧာန္ေလာက္နီးပါး အသိတရား နည္းပါးၾကသူေတြလည္း ရွိၾက ပါတယ္။ ကမၻာမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ လူလူျခင္း အၾကမ္းဖက္မႈ၊ အႏိုင္ထက္ ျပဳက်င့္မႈေတြဟာလည္း လူ႕အသိတရား နည္းပါးမႈရဲ႕ ျပယုဂ္ေတြပါဘဲ။ ဒီလို လူ႕အသိတရား နည္းပါးလာျခင္းေၾကာင့္ အမွားကို အမွန္ထင္၊ မေကာင္းမႈကို ေကာင္းမႈထင္၊ အမည္းကို အျဖဴ ထင္ၿပီး “အစြန္းေရာက္၀ါဒီ” ေတြျဖစ္ေပၚလာၿပီး လူသားအျခင္းျခင္း အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္မႈေတြ ၊ ရာဇ၀တ္မႈ ေတြဟာ တစ္ေန႕ထက္ တစ္ေန႕မ်ားျပားလာေနပါၿပီ။

ေန႕စဥ္လူေနမႈ ဘ၀ထဲမွာလည္း တစ္ဦး နဲ႕ တစ္ဦး ညႇာတာေထာက္ထားမႈရယ္လို႕ မရွိၾကဘဲ ဦးသူစားစတမ္း၊ လွ်င္သူက စားစတမ္း ဆိုသလို အၿမီးက်က္ အၿမီးစား၊ ေခါင္းက်က္ ေခါင္းစားလုပ္ေနၾကတာေတြ ၊ နည္းမ်ဳိးစံုေသာ မသမာမႈေတြနဲ႕ စီးပြားရွာ ေနၾကတာလည္း အသိတရား ေခါင္းပါးလာျခင္းရဲ႕ ျပယုဂ္မ်ားဘဲျဖစ္ပါတယ္။

တဖက္က တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မႈေတြဟာ အံ႕မခန္းလိလိ ျဖစ္ေနေပမယ့္၊ တဖက္ကၾကည့္ရင္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မႈေတြကေတာ့ တစ္ေန႕ထက္ တစ္ေန႕ က်ဆင္းလို႕သာ ေနပါေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ တိုးတက္ ေနတဲ့ ေခတ္ႀကီးမွာ ေပၚထြန္းေနတဲ့ ႐ုပ္၀တၲဳပစၥည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြဟာ စိတ္ပိုင္းနဲ႕အသိဉာဏ္ပိုင္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြကို အေထာက္အကူ မေပးႏိုင္တဲ့အျပင္ ပိုၿပီး ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းေစတာကိုေတာင္ သတိထားမိရင္ ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။

ကမၻာေပၚမွာ ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ ဘယ္ဘာသာတရားမွာမဆို ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာတိုးတက္မႈေတြေနာက္ကို မလိုက္စားၾကဖို႕ သတိေပး ထားတာကို အၿမဲလို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ ရွိသမွ် ဘာသာတရားေတြဟာ ေနာက္ဆံုး “အႏၲိမရည္မွန္းခ်က္” ပိုင္းမွာသာ ကြဲျပားသြားေပမယ့္ အေျခခံက်တဲ့ လူ႕က်င္႕၀တ္(သီလ)ပိုင္းမွာေတာ့ တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု သိပ္မကြာျခားၾကပါဘူး။ လူသားေတြကို ပိုၿပီး ယဥ္ေက်းလိမၼာေစဖို႕ သြန္သင္ဆံုးမၾကတဲ့ ဘာသာတရားခ်ည္းသာ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပၸံပညာက သိပ္တိုးတက္ လာေတာ့ ဒီဘာသာတရားဆိုတဲ့ ကိစၥေတြဟာ လူငယ္ေတြအျမင္မွာ ေမာ္ဒယ္ေအာက္ေနတဲ့ အေတြးအေခၚ မ်ားလို႕ ယူဆထင္ျမင္ လာၾကပါေတာ့တယ္။

“ဖန္ဆင္းရွင္၀ါဒ” ကို မယံုၾကည္လာၾကသလို “ကမၼနိယာမ” ကိုလည္း မယံုၾကည္ၾကေတာ့ပါဘူး။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံလို စစ္တမ္း ေကာက္ယူႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံမ်ဳိးမွာ စစ္တမ္းေကာက္ယူခ်က္အရ ဘာသာတရားမဲ႕သူအေရအတြက္ဟာ တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ မ်ားသည္ထက္ မ်ားလာပါေတာ့တယ္။ ဒီအက်ဳိးရလဒ္ကေတာ့ အင္မတန္ ႐ုပ္၀ါဒ တိုးတက္လွတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံႀကီးဟာ လူေတြအဖို႕ ကိုယ့္ဘ၀လံုၿခံဳေရးကို အၿမဲစိတ္မခ်ရဘဲ လူလူျခင္း ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမႈ နည္းသထက္ နည္းလာပါေတာ႕တယ္။

က်န္တဲ့ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ဒီထက္ပိုဆိုးပါတယ္။ အာဏာ နဲ႕ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀မႈေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ အုပ္စုေတြက အာဏာမဲ့သူ၊ ဆင္းရဲသူေတြအေပၚမွာ အၾကင္နာကင္းမဲ႕စြာ ႏိုင္ငံေရး နဲ႕ တစ္မ်ဳိး ၊ စီးပြားေရး နဲ႕ တဖံု ႏွိပ္စက္ေနၾကတာေတြဟာ ၾကည့္လို႕ျမင္လို႕မေကာင္းေအာင္ကို ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။

ဒါေတြအားလံုးဟာ လူသားေတြမွာ ဘာသာေရး အသိစိတ္ နိမ့္က်လာရတာေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျငင္းႏိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ဘာသာတရားတိုင္းဟာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္မေမြးၾကဖို႕၊ လူလူျခင္း ညႇာတာေထာက္ထားၾကဖို႕၊ စိတ္ကို ျဖဴစင္သန္႕ရွင္း ေအာင္ ေနထိုင္တတ္ၾကဖို႕၊ ေရာင္႕ရဲလြယ္ဖို႕၊ မွန္ကန္ေသာ အသက္ေမြးမႈႏွင့္သာ အသက္ေမြးၾကဖို႕သာ သင္ၾကားခဲ့ၾကတာပါ။

အခုေတာ့ ဒီလို ဘာသာတရားေတြရဲ႕ သြန္သင္ဆံုးမမႈေတြဟာ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ လူေတြဟာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္ ေတြကို ပိုေမြးလာၾကတယ္၊ လူလူျခင္း လံုး၀ညႇာတာမႈ မရွိၾကေတာ့ဘူး၊ စိတ္ထားေတြကလည္း အစြမ္းကုန္ ညစ္ပတ္ စုတ္ပဲ႕ ေနၾကပါၿပီ။ ေရာင့္ရဲျခင္းဆိုတာ ၾကားေတာင္မၾကားဘူးေတာ့ဘဲ ေငြ နဲ႕ ႐ုပ္၀တၱဳပစၥည္းေတြေနာက္ကို အာသာတငမ္းငမ္းနဲ႕ လိုက္လို႕မဆံုးေအာင္ လိုက္ေနၾကပါတယ္။ သမၼာအာဇီ၀ ဆိုတာလည္း ျပတိုက္ထဲမွာ ဖုန္အလိမ္းလိမ္း တက္ေနတဲ့ အရာတစ္ခု ျဖစ္သြားပါၿပီ။

ဒါေတြရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ကေတာ့ လူ႕ကမၻာ လူ႕ေလာကႀကီးဟာ လူလူျခင္းလုပ္တဲ့ ေဘးဒုကၡေတြ၊ သဘာ၀ေဘးဥပဒ္ ေတြ၊ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈေတြ၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ကူးစက္ေရာဂါဆန္းေတြေၾကာင့္ ကမၻာေလာကႀကီးဟာ ေဘးမကင္း ရန္မရွင္းတဲ့ ကမၻာ ေလာကႀကီး ျဖစ္လာေနပါၿပီ။ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲမႈေတြေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးဟာ ပ်က္သုဥ္းေတာ့မယ္႕ေဘးအႏၲရာယ္ရဲ ႕ ေျခာက္လွန္႕မႈကို ခံေနၾကရပါၿပီ။ ဒါေမပယ့္ လူေတြကေတာ့ ဆက္ၿပီး မိုက္လို႕ ေကာင္းတုန္းဘဲ ရွိပါေသးတယ္။

လူ႕ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုးကို မပ်က္သုန္းေအာင္ ကယ္တင္ႏိုင္မွာကေတာ့ “ဘာသာတရား” အျပင္ အျခားမရွိပါဘူး။

အလံုးစံုေသာ မေကာင္းမႈ ဟူသမွ်ဟာ “ငါ” တည္းဟူေသာ အထင္ေရာက္မႈ နဲ႕ မာန္မာနကေန ေပါက္ဖြားလာၾကတာခ်ည္းသာ ျဖစ္တယ္ ။ “ငါ” “ငါ႕ဥစၥာ” “ငါ႕ပစၥည္း” “ငါ႕မိသားစု” “ငါ႕ႏိုင္ငံ ငါ႕လူမ်ဳိး” “ငါ႕ႏိုင္ငံ ငါ႕၀ါဒ” “ငါ႕ဘာသာတရား” “ငါ႕အုပ္စု ငါ႕ပါတီ” စတဲ့ “တ, ငါတည္းငါ” ေနၾကတဲ့အတြက္ ကမၻာေပၚမွာ ျပႆနာမ်ဳိးစံု၊ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ဳိးစံု၊ ဆင္းရဲ ဒုကၡမ်ဳိးစံုကို ႀကံဳေတြ႕ ေနၾကရတာပါ။

ဘာသာတရားကို နက္နဲစြာ ေလ့လာလိုက္စားျခင္းဟာ “ငါဆိုတဲ႕အတၱမာန” ကို ေလ်ာ႕နည္းေစ႐ံုမက၊ ေနာက္ဆံုးမွာ ခႏၶာကိုယ္၌ “ငါတည္းဟူေသာ အတၱေကာင္” မရွိတဲ့ အျဖစ္ကိုပါ သိျမင္လာေစတယ္။ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ တည္းဟူေသာ (၆) ဒြာယ နဲ႕ အာ႐ံု(၆)ပါးနဲ႕ ထိေတြ႕မႈေတြအေပၚမွာ တပ္မက္စြဲလန္းမႈျဖစ္တာကိုဘဲ ငါျမင္တယ္၊ ငါသိတယ္၊ ငါလိုခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ “အတၱဒိဌိ” က ပူးကပ္လိုက္တဲ့အခါ အလြန္ႀကီးမားလွတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟနဲ႕ သကၠာယ မ်ား ျဖစ္လာရျခင္းျဖစ္တယ္။

ခႏၶာကိုယ္ အတၱေဘာႀကီးထဲမွာ “ငါ” တည္းဟူေသာ “အတၱ” မရွိတာကို အမွန္တကယ္ သိျမင္ရိပ္စားလာမိခ်ိန္မွာေတာ့ သတၱ၀ါ ဟူသမွ်ဟာ အာရံု(၆)ပါးရဲ႕ ေစခိုင္းမႈေနာက္ကို တစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ပါေနရၿပီး “ငါ” ခိုင္းတာကို လုပ္ေနၾကရတဲ႕ “အတၱေက်းကၽြန္ လံုးလံုးသာ” ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္လာေစပါတယ္။ ေန႕စဥ္ လုပ္ေနၾကရတဲ့ အလုပ္ေတြ၊ အသက္ မေသေသးသမွ် ရုန္းကန္လႈပ္ရွား လုပ္ကိုင္ေနၾကရတဲ့ အလုပ္ေတြဟာ ဒီ “ငါ” ဆိုတဲ့ အတၱ နဲ႕ ေလာဘရဲ႕ ေစခိုင္းမႈေၾကာင့္ မေမာႏိုင္ မပန္းႏိုင္လုပ္ေနရတာကို သေဘာေပါက္လာရင္ေတာ့ တရားအသိ တစ္ခု ျဖစ္ထြန္းလာၿပီလို႕ ဆိုရပါေတာ့မယ္။

ဒီလို “ငါမဟုတ္တဲ့” တရားအမွန္ကို သိတဲ့ “တရားအသိ” ေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ “အသိတရား”ေတြဟာ ရင့္က်က္လာပါလိမ့္မယ္။ “ငါ” တည္းဟူေသာ အတၱရဲ႕ မညႇာမတာ ေစခိုင္းမႈကို သိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ “ေလာဘသကၠာယ နဲ႕ မာန” တရားေတြ ေလ်ာ႕က်လာ ပါလိမ္႕မယ္။ “ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငါလို႕ ထင္ေနတာ အထင္မွားမႈ သက္သက္သာျဖစ္ၿပီး တကယ္ေတာ့ အာ႐ံု(၆)ပါးအေပၚမွာ ကပ္ညိ မိတဲ့ “တဏွာ” နဲ႕ “ဒိဌိ” ရဲ႕ ေစခိုင္းမႈေအာက္မွာ ကၽြဲလို ႏြားလို ႐ုန္းေနရတဲ့ ကိုယ့္အျဖစ္ကို သေဘာေပါက္လာပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီအခါမွာ ကိုယ့္သ႑န္မွာ ရွိတဲ့ “ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ အတၱ၊ မာန” ႀကီးမားမႈေတြနည္းလာၿပီး “ကိုယ္ျခင္းစာတရား” ေခါင္းပါးမႈ ကေနလြတ္ေျမာက္လာပါလိမ့္မယ္။ သူလည္း တဏွာေလာဘရဲ႕ အခိုင္းခံ၊ ငါလည္း တဏွာေလာဘရဲ႕ အခိုင္းခံ – - အတူတူ နဲ႕ အႏူႏူပါဘဲ လားဆိုတာ သေဘာေပါက္လာေတာ႕ လူအခ်င္းခ်င္းအေပၚမွာ ဂ႐ုဏာ ထားႏိုင္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို စိတ္ထားမ်ဳိး ထားႏိုင္ လာတာဟာ အသိတရားျမင္႕မားလို႕သာ ထားႏိုင္လာဆိုတာ ျငင္းႏိုင္ပါ႕မလား။

ဒီလို တရားအသိ ျမင့္မားလာတဲ့လူဟာ ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္ေရးဘက္မွာ သိသိသာသာ အဆင့္ျမင့္မားလာတာကို ေတြ႕ရပါမယ္။ တရားအသိေၾကာင့္ အတုအေယာင္နဲ႕ အစစ္အမွန္ကို ခြဲျခားသိျမင္လာတာမို႕ ေလာကမွာ လူေတြတန္ဖိုးတကယ္ ထားအပ္တဲ့ အရာေတြက ဘာေတြ၊ တန္ဖိုးမထားအပ္တဲ့အရာေတြက ဘာေတြဆိုတာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏို္င္ သိျမင္လာပါလိမ့္မယ္။ လူေတြဟာ ဘာမွ တန္ဖိုးမရွိတဲ့အရာေတြ၊ တန္ဖိုးမရွိတဲ့ ကိစၥေတြနဲ႕ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပင္ပန္း၊ စိတ္ႏြမ္းနယ္ေနၾကတာကို သိျမင္ တရားက်လာပါ လိမ္႕မယ္။

တရားအသိ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ရွိလာလို႕ အသိတရားျမင့္မားလာတဲ့သူဟာ ႐ုပ္သြင္လကၡဏာက အစ ေျပာင္းလဲလာပါလိမ့္မယ္။ ေလာဘတရား၊ မာနတရားေတြေၾကာင့္ ဂဏွာ မၿငိမ္တဲ့ အမူအယာ၊ ျပာေလာင္ခတ္ေနတဲ့အမူအယာ၊ ဘ၀င္ျမင့္ေနတဲ့ အမူအယာ မ်ဳိးေတြ မရွိေတာ့ဘဲ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္တဲ့ ႐ုပ္ရည္႐ူပကာမ်ဳိးပါ ျဖစ္လာေစႏိုင္ပါတယ္။ လုပ္သမွ် ကိုင္သမွ်မွာလည္း အမွားနည္း လာၿပီး အမွန္မ်ားလာပါလိမ့္မယ္။ မွန္ကန္မွ်တတဲ့ အေျပာအဆို အလုပ္အကိုင္ေတြေၾကာင့္ အထက္လူ , ေအာက္လူ၊ ႀကီးသူ, ငယ္သူတို႕အၾကား မွာလည္း ၾကည္ညိဳေလးစားစရာ ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္လာပါလိမ္႕မယ္။

ဒါေၾကာင္႕ တရားအားထုတ္ေလ႕လာလိုက္စားျခင္းဟာ ဆုတ္နစ္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘဲ “တရားအသိေၾကာင့္ အသိတရားပါ” ျမင့္မား လာေစၿပီး လူတစ္လံုး သူတစ္လံုး ျဖစ္လာႏိုင္ေစတဲ့အျပင္ ၊ လူတိုင္းလူတိုင္း မလြဲမေသြ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ “ေသျခင္းတရား” ကိုပါ မေၾကာက္ မရြံ႕ တည္ၿငိမ္ေအး ခ်မ္းစြာ လက္ခံႏိုင္စြမ္းရွိသူ တစ္ဦးျဖစ္လာေစပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ လူငယ္တိုင္း လူငယ္တိုင္း တရားကို ကိုယ္နဲ႕ မဆိုင္ဟု ထင္ျမင္ယူဆျခင္းမွ ဖယ္ခြာၿပီး လက္ေတြ႕ ကိုယ္တိုင္ တရားဓမၼ အားထုတ္ၿပီး “အသိတရားျမင့္မားရင္႕က်က္သူမ်ား” ျဖစ္လာေစျခင္းျဖင့္ လူ႕ကမၻာေလာကႀကီး လူ႕ေလာကႀကီးအား အက်ဳိးျပဳ ႏိုင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစဟု ဆႏၵမြန္ မ်ားစြာျဖင့္ ရပ္နားပါဦးမည္။

အေနတတ္၊ အေသတတ္ျခင္း မွသည္ အေနကင္း၊ အေသကင္းရာဆီသို႕ တက္လွမ္းႏိုင္ၾကပါေစ။

သရ၀ဏ္


Wednesday, December 9, 2009


ႏုိဘဲလ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆု လက္ခံဖို႔ သမၼတ အိုဘားမား ေအာ္စလုိသို႔ ထြက္ခြာ

10 December 2009


အေမရိကန္ သမၼတ ဘရက္ခ္ အိုဘားမား (Barack Obama) ဟာ ႏုိဘဲလ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကို လက္ခံရယူဖို႔ မေန႔က ေနာ္ေ၀းႏုိင္ငံကို ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္။ ဒီကေန႔ က်င္းပမယ့္ ဆုေပးပြဲ အခမ္းအနားမွာ သမၼတ အိုဘားမားက စစ္ပြဲေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ သမၼတ တဦးအျဖစ္ သူ႔ရဲ႕အခန္းက႑နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မိန္႔ခြန္းေျပာမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ အိမ္ျဖဴေတာ္က ေျပာပါတယ္။

ႏုိဘဲလ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကို ရၿပီးတဲ့ေနာက္ အာဖဂန္နစၥတန္ကို ေနာက္ထပ္ စစ္သား ၃၀,၀၀၀ ပို႔ဖို႔ ေၾကညာခဲ့တာဟာ လိုက္ေလ်ာညီေထြမႈ မရွိသလို ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုတာကို သမၼတ အိုဘားမားက အသိအမွတ္ျပဳေၾကာင္း အိမ္ျဖဴေတာ္ ေျပာခြင့္ရသူ ေရာဘတ္ ဂစ္ဘ္စ္ (Robert Gibbs) က ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ သူ႔အစိုးရ အေနနဲ႔ ကမၻာႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ တည္ၿငိမ္ေရးအတြက္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ပိုၿပီး ထိေတြ႕ဆက္ဆံလာတဲ့ အေပၚမွာေတာ့ သမၼတ အိုဘားမားက ဂုဏ္ယူမိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒီကေန႔ ေအာ္စလိုၿမိဳ႕ေတာ္က သမၼတ အိုဘားမား တည္းခိုမယ့္ ဟုိတယ္ေရွ႕မွာ ေထာင္နဲ႔ခ်ီတဲ့ စစ္ဆန္႔က်င္သူေတြ စုေ၀းၿပီး အာဖဂန္နစၥတန္စစ္ပြဲ အဆံုးသတ္ေရးအတြက္ ေတာင္းဆို ဆႏၵျပၾကလိမ့္မယ္လို႔ ခန္႔မွန္းရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ေအာ္စလိုၿမိဳ႕ေတာ္မွာ လံုၿခံဳေရးေတြ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ခ်ထားရပါတယ္။

Saturday, December 5, 2009

ရွမ္းမင္းသမီးတပါး ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ..ၾသစၾကီးယားနိုင္ငံသူ အင္ဂ်ီ


စာအုပ္ရဲ႕ အဖြင့္မွာ- လန္ဒန္ျမိဳ႕ (ၾသစၾကီးယားနိုင္ငံ ဗီယင္နာျမိဳ႕Schloss Laudon) ဆိုတဲ့ ဇိမ္ခံ ေဟာ္တယ္ၾကီး တခုရဲ႕ ဧည့္ခန္းထဲကို ေနာက္ဆံုးေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ.. နာက်ည္းမူေတြ နဲ႕ အတူ သမီးေလး ၂ေယာက္ကို လက္ဆြဲျပီး ၀င္လာတဲ့.. အမ်ိဳးသမီးငယ္ တေယာက္ နဲ႕ စထားပါတယ္။ အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့..တခ်ိန္တုန္းက.. ရပ္ရြာလူထု က..ခ်စ္ခင္ေလးစားခဲ့ၾကတဲ့.. ရွမ္းမင္းသမီးတပါး ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ..ၾသစၾကီးယားနိုင္ငံသူ အင္ဂ်ီ ျဖစ္ျပီး.. သူလက္ဆြဲလာတဲ့ ကေလး ၂ေယာက္ကေတာ့.. ကိႏၵရာ နဲ႕ အမရာ (ကိႏၵရီ နဲ႕ မာယာရီ) ဆိုတဲ့ ရွမ္း-ၾသစၾကီးယန္း ကျပား သမီးေလး ၂ေယာက္ပါ။ သူတို႕ ေတြ႕ဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ သူကေတာ့.. ဥေရာပါမွာ ဇိမ္ခံ ရင္း ..ေဆးကုဖို႕ ေရာက္ေနတဲ့..ျမန္မာျပည္က..ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဦးေန၀င္း ျဖစ္ပါသတဲ့။

( ဖခင္ျဖစ္သူ လွမ္း၍ အမွားျပင္ဆင္ေပးထားပါသည္)

အျဖစ္အပ်က္ေတြက.. ေလး ငါး ဆယ္ႏွစ္ ၾကာေနျပီ ျဖစ္ေပမဲ့.. အင္ဂ်ီ မွာ..သူ႕ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ ကံၾကမၼာ ဘယ္လို အဆံုးသပ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုတာ..သိဖို႕အတြက္..ဇြဲမေလ်ာ့ပဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ ၾကိဳးစားေနခဲ့တယ္။ အခုလည္း.. သတၱိေတြ အျပည့္နဲ႕ လူကိုယ္တိုင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေမးဖို႕..သူ ေရာက္လာခဲ့ျပန္တယ္။ ဒါေပမဲ့..အခန္းထဲက..ထြက္မလာတဲ့..တာ၀န္ရွိသူၾကီးက.. သူ႕ဇနီး ေဒၚခင္ေမသန္းကို လႊတ္ျပီး..စပ္ၾကာဆိုင္ မေသေသးပါဘူး..က်န္းက်န္းမာမာ ရွိေနပါတယ္ လို႕.. အေျဖေပးလိုက္သတဲ့။

ဒီအေျဖ စကားက..အေျခအျမစ္မရွိ သလို ဘယ္ကိုမွ ဆက္သြားစရာလည္း မရွိေတာ့တဲ့.. ငရဲကလာတဲ့ အလိမ္အညာ လမ္းဆံုးစကားတခုသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ..သူသိေပမဲ့.. အခု ထက္ထိလည္း..သူ႕ခင္ပြန္း အေလာင္း ကို မေတြ႕ခဲ့ရ။

တကယ္ေတာ့.. ငယ္ရြယ္ ထက္ျမတ္တဲ့ သီေပါ ေစာ္ဘြား စပ္ၾကာဆိုင္ ဟာ.. ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္အာဏာ အသိမ္းမွာ တျခားေသာ.. တိုးတက္ ထက္ျမတ္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ မ်ားနည္းတူ.. လက္စေဖ်ာက္ ခံခဲ့ရတာပါ။

+++++

သူတို႕ ၂ေယာက္ရဲ႕ ဇတ္လမ္းေလးက.. တကယ့္ကို ပံုျပင္ဆန္ ျပီး ၾကည္နူးဖြယ္..ေၾကကြဲဖြယ္ေတြ အတိနဲ႕ပါ။

အခ်ိန္က..၁၉၅၁ ခုႏွစ္။ ေကာ္လိုရာဒို ျပည္နယ္ရဲ႕ ဒန္ဗာ ဆိုတဲ့ျမိဳ႕ေလးက Colorado School of Mines မွာ.. ေက်ာင္းလာတက္ၾကတဲ့..အာရွတိုက္သား မိုင္းအင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသားေလး နဲ႕ exchange student အေနနဲ႕ ခဏ ေရာက္ေနတဲ့ ၾသစၾကီးယား နိုင္ငံသူေလး တို႕ ခ်စ္ခင္စံုမက္သြားၾကတဲ့.. သာမာန္ အခ်စ္ဇတ္လမ္းေလး တခုပါပဲ။

အဲဒီတုန္းက..ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးကလြဲလို႕.. ဒီ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသားေလးဟာ အာရွတိုက္က.. ဘုရင္ငယ္ေလး တပါး ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိေစေအာင္..သူကိုယ္တိုင္က..သို၀ွက္ထားခဲ့တယ္တဲ့။

သူတို႕ ၂ေယာက္ လက္ထပ္ျပီးေတာ့.. အင္ဂ်ီက..ေယာင္ေနာက္ဆံထံုးပါ.. လိုက္လာခဲ့တယ္။ သူတို႕ သေဘာၤၾကီး ရန္ကုန္ ဆိပ္ကမ္းကို ကပ္ကာနီးလို႕ .. အလံေတြ ပု၀ါေတြ တရမ္းရမ္း..ဗံုေမာင္းသံ တညံညံ နဲ႕ ဆိပ္ကမ္းျပည့္ ၾကိဳေနၾကတဲ့ ရွမ္းလူမ်ိဳးေတြကို ျမင္ေတာ့မွ.... "There is something I have to tell you, my dear." လို႕ ေျပာလိုက္တဲ့..ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ စကားအဆံုးမွာ... သူမဘ၀ဟာ အရွင္လတ္လတ္ကေနျပီး.. မင္းသမီးတပါး ျဖစ္သြားခဲ့ရျပီး....တျပိဳင္တည္းမွာပဲ..ရွဳပ္ေထြးလာနိုင္မဲ့ သူ႕ အနာဂါတ္ကိုလည္း အာရံုရမိလိုက္တယ္..လို႕.. အင္ဂီ်က လြမ္းဆြတ္ ထားပါတယ္။

1.jpg


သူတို႕ ေမာင္ႏွံ သီေပါ ေဟာ္နန္းကို ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကစျပီး..အဲဒီ နယ္တခြင္မွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေရးေတြ ျဖစ္လာေတာ့တယ္။ စပ္ၾကာဆိုင္က..သူကိုယ္တိုင္ လူျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေျမရွင္ပေဒသရာဇ္ စနစ္ၾကီး ကို ေျပာင္းလဲဖို႕ ၾကိဳးစားရင္း..သူ႕ရဲ႕ ရွမ္းအမ်ိဳးသားေတြကို ဒီမုိကေရစီ စနစ္ဆီ လမ္းခင္းေပးခဲ့တယ္။ ေျမယာေတြ ကို ျပည္သူ႕ဆီ ျပန္ေရာက္ေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တယ္။ သူသင္ခဲ့တဲ့ ပညာေတြနဲ႕..ဒီေဒသ ရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာ..တြင္းထြက္ သယံဇာတေတြ ကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ထုတ္ေဖာ္နိုင္ခဲ့တယ္။ ၾသစေၾတလ် နိုင္ငံက..ဘူမိေဗဒ ပညာရွင္ေတြ ငွားျပီး တိုင္းတာ ရွာေဖြေရး ေတြကို အေကာင္းဆံုးအဆင့္ နဲ႕လုပ္တယ္..။ နိုင္ငံျခားက..မ်ိဳးစိတ္အသစ္ေတြ ၀ယ္ယူျပီး.. စိုက္ပ်ိဳးေမြးျမဴေရးေတြကို..စက္မူ နည္းပညာေတြနဲ႕ ျမွင့္တင္ေပးခဲ့တယ္။ အင္ဂ်ီ ကိုယ္တိုင္လည္း စာသင္ေက်ာင္းေတြနဲ႕ အမ်ိဳးသမီးက႑ ေတြကို ကိုယ္ဖိ ရင္ဖိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္။ ဗမာလံုျခည္နဲ႕ ဆံထံုးနဲ႕ ေနထုိင္ ဆင္ယင္ခဲ့တဲ့ အင္ဂ်ီ တျဖစ္လဲ သုစႏၵီမင္းသမီးကို အားလံုးက.. အေလးထား ေလးစားခင္မင္ၾကတယ္။ အဲဒီ ရပ္ရြာေတြမွာဆို.. သူတို႕ ေမာင္ႏွံပံုကို ဘုရားစင္မွာတင္ျပီး ကိုးကြယ္တာမ်ိဳးေတာင္ ရွိခဲ့တယ္တဲ့။
2.jpg

ဒါေပမဲ့.. လူေကာင္းလူေတာ္ ေတြကို ၀မ္းပမ္းတသာ ၾကိဳဆို လက္ခံေလ့ မရိွတဲ့..ဒီေျမ..ဒီေရ..ဒီထံုး..ဒီအမုန္းေတြနဲ႕ အတူ ၁၉၆၂ ခု ႏွစ္ မတ္လ ရဲ႕ နိုင္ငံေရး မုန္တိုင္း ထဲမွာပဲ..ရန္ကုန္ျမိဳ႕လႊတ္ေတာ္ညီလာခံ က အျပန္ ဘယ္မွာ ေပ်ာက္ဆံုး သြားမွန္း မသိတဲ့ သီေပါ ေစာ္ဘြား စပ္ၾကာဆိုင္ ကို ယေန႕ထက္ထိ ဘယ္သူမွ ျပန္မေတြ႕ၾကရေတာ့ပါဘူး။
3.jpg

အဲဒီ အခ်ိန္မွာ လူမမယ္ သမီး ၂ေယာက္နဲ႕ က်န္ခဲ့တဲ့ အင္ဂ်ီ ကို သီေပါေဟာ္မွာပဲ..အေစာင့္အၾကပ္ ထူထပ္စြာ နဲ႕ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထားခဲ့တယ္။ ဘာကိုမွ မေၾကာက္တတ္ခဲ့တဲ့ အင္ဂ်ီ ကလည္း..သူ႕ဆက္သြယ္နိုင္သမွ် အရာရွိ စစ္အာဏာပိုင္ မွန္သမွ် ထံ လိုက္လံ စံုစမ္းခဲ့ေပမဲ့.. "I am writing this secretly. I am being locked up in the army lockup at Ba Htoo Myo at Lawksawk... Miss you all. Conditions here are not clean. Hope to see you soon. Cheer up yourself! I am still OK. Love, Sao Kya Seng." ဆိုတဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာ ေရာက္လာတဲ့..စာေလးတေစာင္ကလြဲလို႕..ဘာသဲလြန္စ မွ မရခဲ့ေတာ့ဘူး။

၂ ႏွစ္ေလာက္..အားမေလွ်ာ့တမ္း စံုစမ္း ေနခဲ့ရင္း..ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့..သူ႕အတြက္ အႏၱရယ္ေတြ ၀ိုင္းေနတဲ့..တစိမ္းျပင္ျပင္ ျဖစ္လာတဲ့ အေျခအေနေတြေၾကာင့္.. ၾသစၾကီးယားသံရံုးရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ သမီးေလး ၂ ေယာက္အတြက္ နိုင္ငံကူးလတ္မွတ္ အတု လုပ္ျပီး ျမန္မာနိင္ငံထဲက..ခိုးထြက္ လာခဲ့ေတာ့တာ..ကေန႕အထိ..အခု စာအုပ္ကို ေရးသားျဖစ္တဲ့ အထိေပါ့။

ဒီစာအုပ္ကုိ ဒုတိယ အိမ္ေထာင္ျဖစ္တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အားေပးတိုက္တြန္းမူ နဲ႕ ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့တာျဖစ္ျပီး..အလင္းေရာင္ ေပ်ာက္ကြယ္ရင္း..ေမွာင္စျပဳေနတဲ့ ဗမာျပည္ရဲ႕ ဖိႏွိပ္ကန္႕သတ္မူေတြကို ကမၻာက သိေအာင္..ေနာက္..သူ႕ခင္ပြန္းစပ္ၾကာဆိုင္ ရဲ႕ သူ႕ေျမသူ႕ေရ အေပၚ တာ၀န္ေက်ခဲ့ပံု.. နိုင္ငံေရး အျမင္က်ယ္ခဲ့ပံုေတြ..လူသားဆန္ခဲ့ပံုေတြကို မွတ္တင္းတင္ ရစ္ဖို႕ပါလို႕ ဆိုထားပါတယ္။

4.jpg

ဒီစာအုပ္ကို ၁၉၉၄ မွာ ဟာ၀ိုင္ယီတကၠသိုလ္ စာအုပ္တိုက္က..ပုံႏွိပ္ခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္ရဲ႕ အတြင္းအဖံုးမွာ အေမရိကန္မွာ အေျခခ် ေနထိုင္ေနတဲ့.. စာေရးသူ -အျငိမ္းစားေက်ာင္းဆရာမ ၾကီး အင္ဂ်ီရဲ႕ မဟာနဖူး ဆံထံုး ျမင့္ျမင့္ၾကီးနဲ႕ ဓါတ္ပံု ကို ၾကက္သေရ ရွိစြာ ျမင္ရနိုင္ပါတယ္။ Burma lifeline ဆိုတဲ့ ေဖာင္ေဒးရွင္းတခုကိုလည္း အင္ဂ်ီ နဲ႕ သူ႕ဒုတိယခင္ပြန္းက မတည္ဖြဲ႕စည္းထားတယ္လို႕ သိရပါတယ္။

(အေၾကာင္းအခ်က္ တခ်ိဳ႕ႏွင့္ ပံုမ်ားကို ဤေနရာမွ ရယူပါသည္။ )
forward mail from kozaw

jacknetster@gmail.com



FREEDOM HERO:
INGE SARGENT
by Jennifer Beck


From Burmese princess to human rights activist, Inge Sargent has lived a life full of adventure, heartbreak and heroism.

When Inge Sargent (born Inge Eberhard) was just six years old, the Nazis invaded her home province of Karnten, Austria. The little girl watched in horror as soldiers took away neighbors, interrogated children , and even arrested her mother three times. Little did she know then that a similar horror would haunt her adult life and rob her of her husband.

After World War II, life was hard in Austria, and Sargent decided to study in the United States. In 1951 she won one of the first Austrian Fulbright Scholarships and enrolled at a women’s college in Colorado. At a party for international students, she met Sao Kya Seng, a Burmese engineering student from the Colorado School of Mines. “There was something very special about him,” Sargent recalls. “He was very kind and easy to talk to but he also had a certain bearing, a regal bearing.” The two quickly fell in love and were married at the home of a friend in 1953.


After the wedding the couple sailed to Burma to start their new life. When they arrived at the port of Rangoon, Sargent saw hundreds of people gathered on the docks carrying flowers, holding banners, and playing musical instruments. “Someone important must be arriving,” she remarked to her husband. It was then that he told her the truth. He was no ordinary Burmese citizen. He was, in fact, the prince of Hsipaw (pronounced SEE-paw), an autonomous state in Burma’s Shan Mountains.

Sargent still laughs when she recalls her response. “I wish you would have told me,” she said. “I’d have worn a different dress!” While Sargent was hurt that Sao had hidden his identity from her, she understood his reasons. “First, he wanted to live a normal student life. Then later, he wanted to be sure I loved him for who he was, not what he was.”

Sargent fell in love with her new land as quickly as she had her husband. She learned to speak Shan and Burmese and adopted the local dress and customs. Before long the once wary Hsipaw population had forgotten their princess was an “outsider” at all.


Sao and Sargent worked tirelessly to improve life in their primitive country. Although it greatly angered the Burmese military, Sao gave away his rice paddies to the farmers who worked them. He also introduced new farming techniques and taught his coutrymen to explore mineral and gem deposits. The princess, meanwhile, set up birthing clinics, taught villagers nutrition, and started a trilingual school.

After nine years as rulers, Sao and Sargent had two daughters, Mayari and Kennari, and a reputation as one of the most popular couples in all of Southeast Asia. Life, it seemed, was a fairy tale. But the dream was not to last.


In 1962, the Burmese army staged a coup under the leadership of General Ne Win. Sao was arrested and imprisoned. Sargent and her daughters were placed under house arrest. For the next two years Sargent worked tirelessly to discover what had become of her husband, but eventually, she had to face the truth. “Sao himself told me, even before the Coup d’Etat, that if anything happened to him I should wait two years. If he did not come back, that meant he was not alive anymore.”

Sao also told her that she should return to her parents in Austria. With the help of an Austrian Ambassador, Sargent and her daughters made a daring escape, leaving behind everything but three suitcases.

After living with her parents for two years, Sargent decided to return to Colorado where she and Sao had once been so happy. She became a high-school German teacher and worked hard to help her daughters adjust to their new home. “The sudden departure, not knowing what happened to their father. It was a difficult adolescence for them.”

Inge Sargent at the UN Association Ceremony in 2000.
In 1968, Sargent met and married Howard, her current husband, who encouraged her to write her biography. Twilight over Burma was published in 1994. Sargent says writing it was a cathartic experience. “Before I wrote the book I used to have nightmares of running with my two little girls while bullets flew past us. But since finishing the book, the nightmares have ended.”

Sargent donates all of the proceeds from her book to Burmese refugees in neighboring countries. She and her husband have also founded a non-profit organization called Burma Lifeline to provide food, water, and medical care to those on the run from General Ne Win’s regime. "There are several million refugees hiding in Thailand and Bangladesh," Sargent says. "And another five million or so are displaced inside Burma, which is now called Myanmar by the military regime."

In 2000, Sargent was awarded the United Nations Association International Human Rights Award for her efforts. But it is remembrance, not recognition that drives her. “I am connected to the Shan people of Burma. I’ve lived with them and lost my heart there. How can I not help them? Someone has to help them.”

Written by Jennifer Beck
Photos courtesy of Inge Sargent


RELATED LINKS

Burma Lifeline Learn more about the Sargents' efforts to help Burmese refugees and how you can help, too

Free Burma Coalition Find out more about the fight to free Burma.

Daw Aung San Suu Kyi Learn more about Burmese freedom hero Aung San Suu Kyi and Burma's struggle for democracy

Shan Women Action Network Learn more about this grassroots effort to bring democracy and equality to Burma

The Foundation for the People of Burma

BIBLIOGRAPHY

George, Mary . "Princess with a Cause." The Denver Post. June 30 1996. 1A and 12A

Machin, Vanessa. "Princess, Activist Recounts Life." The Hoya. October 25 2002.

Graber, Janna. "Aching for Burma." Go World Travel.

Sargent, Inge . "Burma Lifeline." [Online] Available http://www.burmalifeline.org. 1994.

Graber, Janna. "Princess with a Purpose." The Denver Beacon. April 17, 1997.


RECOMMENDED READING

Twilight over Burma: My Life as a Shan Princess
by Inge Sargent, Foreword by Bertil Lintner

More Featured Freedom Heroes

Abraham Lincoln was a U.S president who fought for the abolition of slavery while keeping the country united. Alexander Solzhenitsyn was a Russian novelist and dissident who won the Nobel Prize for Literature. Angela Davis is a
leader, author, and
professor who has fought for decades
for human rights. Art Miki founded the National Association for Japanese Canadians to help redress Japanese rights lost during WWII.

Aung San Suu Kyi has dedicated her life to freeing Burma from a repressive dictatorship and creating democracy without violence. Bill Bradley once a pro-basketball player now is a politician who advocates reform to make America better for all. Cesar Chavez was a tireless advocate for migrant farm workers. Chief Joseph led the Nez Perce tribe in an effort to keep its homeland.

Clara Shortridge Foltz was the first woman to practice law in California. Constance Motley became the first African-American woman judge on the largest federal trial bench in the US. Craig Kielburger believes kids can change the world. Crazy Horse bravely fought for the freedom of the Sioux Nation.

Daniel Pearl was a Wall Street Journal reporter who reported the news with courage, integrity, and intelligence. Deborah Sampson dressed as a man so that she could fight in America's Revolutionary War. Declaration of Human Rights established the basis for human rights beliefs and practices
all over the world. Desmond Tutu worked to end apartheid in South Africa.

Dr. Martin
Luther King, Jr.
"I Have a Dream" was the civil rights speech that moved the world Dr. Martin Luther King, Jr.
Congressman John Lewis talks about how Martin Luther King, Jr. inspired him as a young man during the Civil Rights Movement Dr. Oscar Elias Biscet
is known as the 'Mandela of Cuba' because he bravely defends the rights of Cuban citizens. Eleanor Roosevelt was a champion for freedom and devoted her life to gaining rights for others

Eleanor Roosevelt was a dedicated and strong voice for her husband, FDR, and for the United States. Elizabeth Cady Stanton was a pioneer in the movement for women's rights. Ellen Johnson-Sirleaf is a leader who is bringing change and hope to Liberia. Emmeline Pankhurst fought tirelessly for
women's suffrage,
and succeeded.

Fadela Amara is recognized throughout France as a champion of women's rights. Frances Ellen Watkins was a prolific author and poet who devoted her life to speaking out against slavery. Fred Korematsu bravely protested the Japanese-American internment. Frederick Douglass courageously spoke out against slavery and became a trusted advisor to Abraham Lincoln.

George Washington was the first President of the United States. Harriet Tubman organized the Underground Railroad and helped lead slaves to freedom. Inez Milholland Boissevain : a brief but spectacular life dedicated to women's suffrage. Inge Sargent is a Burmese princess devoted to human rights for all.

Iqbal Masih
was a brave advocate for child labor laws in Pakistan. James Reeb risked his own life as a brave civil rights crusader. Jane Akre & Steve Wilson won the 2001 Goldman Environmental Prize for their courageous journalism. Janet Jagan was the first female president of Guyana and dedicated her life to building the independence of a nation.

Jessie Daniel Ames worked openly and actively on behalf of racial justice. John Adams worked as hard for peace for the United States as he did for its independence. John Lewis has worked for civil rights for all for over 40 years. Jose Manuel Ramos-Horta is Kerry Kennedy's hero because of his human rights work in East Timor.

Jose Marti is considered the father of Cuba's battle for independence. Joseph Ki-Zerbo
works to help
Africans retain
control of their
country's agriculture. Joséphine Baker , popular African American dancer in France, fought for civil rights and freedom against the Nazis. Judy Feld Carr secretly helped thousands of Jews escape from Syria.

Kailash Satyarthi is determined to end child labor practices around the world. Kofi Annan is an honored freedom and peacemaker hero. Lyndon B. Johnson was John's great grandfather and the 36th President of the United States. Malcolm Little known as Malcom X, was a warrior in the fight against racism.

Marian Wright Edelman is one of the country's leading advocates for children. Martin Luther King, Jr. Peaceful freedom fighter and civil rights activist Mary Harris Jones worked to free men, women, and children from industrial slavery. Medgar Wiley Evers
worked to end
racism in America

Mohammad Hatta was a central figure in Indonesia's fight for independence. Mohandas K. Gandhi used non-violence to free India from British rule. Morris Seligman Dees is the co-founder of the Southern Poverty Law Center. Moses led the Jews from slavery and gave them religious laws.

Nellie McClung believed in equal rights for all women Nelson Mandela is a peacemaker and a freedom hero. Nelson Mandela is Muhammad Ali's hero because he understands what it means to fight against enormous odds Osceola led the Seminoles in their battle for independence.

Paul Revere risked his life for the freedom of the American colonies. Qasim Amin
was a forerunner in the fight for women’s liberation in the Islamic world. Quaid-E-Azam helped to create the nation of Pakistan and obtain significant political rights for Muslims RAWA promotes women's rights through non-violent action.

Rev. James Reeb worked for equal rights for all Reverend Peter Nguyen Van Hung works to end human trafficking of Vietnamese women workers and brides. Robert F. Kennedy was a voice for the powerless and advocate for human rights. Roger Nash Baldwin A pioneer in the struggle for civil justice.

Rosa Parks made history when she refused to sit in the back of the bus. Ruby Bridges
bravely led the way
to desegregation
of schools as a
child. Sir William Wallace was a freedom-fighter for the Scottish people in the early 1300s. Sojourner Truth born into slavery, worked for the freedom of all.

Susan B. Anthony led the early Women's Suffrage Movement. Susie King Taylor
was a pioneer in the struggle for African American women's rights. The Dalai Lama is the religious leader of Tibet and an emblem of Tibet's hopes for freedom. The Greensboro Four protested segregation with a sit-in at Woolworth's lunch counter.

The Little Rock Nine
bravely fought discrimination to attend an all white high school in Little Rock, Arkansas. Thomas Jefferson helped the American Colonies achieve independence from Britain. Thurgood Marshall
was the first
African-American
to serve on the
U.S. Supreme Court. Tiananmen Square
discuss freedom and democracy at Tian An Min Square.

Vaclav Havel despite censorship, wrote plays that helped keep the hope of freedom alive.... Varian Fry helped thousands of refugees escape from France during WWII. W.E.B. Dubois was a leading 19th century writer and scholar. William Wallace was a late 13th century freedom fighter for Scotland and Ireland

Winston Churchill was one of the first to recognize and warn others of Hitler's danger to freedom and human rights.



Last changed on:5/6/2005 10:45:24 AM
angel | animals | artists | business | child | community | earthkeepers |explorers | faith | family | freedom | lifesavers | literary | musician | peacemakers | poets | scientists | sports | teachers | women | writers






Sunday, November 29, 2009

အခ်စ ္လူ႔ႏွလံုး ႏွင့္ တူေသာ အသည္း


အခ်စ္

လူ႔ႏွလံုး ႏွင့္ တူေသာ အသည္း ပံုသေကၤတသည္ အစဥ္အလာအရ အခ်စ္ကုိ ကုိယ္စားျပဳသည္

အခ်စ္ ဆုိသည္မွာ လူ႔ခံစားခ်က္ ႏွင့္ ေတြ႕ထိမႈ အမ်ဳိးမ်ဳိးပါဝင္ၿပီး အလြန္ ျပင္းထန္ေသာ စြဲလမ္းမႈကုိ ေခၚသည္။ ျမန္မာ့ ဓေလ့ထုံးစံတြင္ တဏွာပါေသာ ၁၅၀၀ အခ်စ္ ႏွင့္ တပ္မက္ျခင္းကင္းေသာ ၅၂၈ အခ်စ္ ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိး ခြဲထားသည္။ ၎အခ်စ္ႏွစ္မ်ဳိး အျပင္ တိရစၦာန္၊အရာဝတၳဳ၊ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ခ်စ္ေသာ အခ်စ္မ်ားလည္းရွိေသးသည္။ ထုိကြဲျပားေသာ အဓိပၸါယ္မ်ားအျပင္ ေဖၚျပရန္ ခက္ခဲေသာ စိတ္ခံစားမႈမ်ား အတြင္းမွ အခ်စ္ ဆုိေသာ အခက္ခဲဆံုး စိတ္ခံစားမႈေၾကာင့္ အခ်စ္ ကုိ ဖြဲ႔ဆိုသတ္မွတ္ရာတြင္ အၿမဲပင္ ကြဲလြဲမႈမ်ား ရွိသည္။

အေျခခံအားျဖင့္ အခ်စ္သည္မွာ အျခားသူ တစ္ေယာက္ကိုေဖၚျပ၍ မရႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အလြန္ျပင္းထန္ေသာ ၾကင္နာျခင္း ခံစားမႈ တစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္။ အခ်စ္ကုိ ဤမ်ွ တုိေတာင္းေသာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္မႈပင္ မ်ားစြာေသာ စိတ္ခံစားမႈမ်ား ကုိ ကုိယ္စားျပဳၿပီး တပ္မက္ျခင္း မွသည္ အထိအေတြ႕ အခ်စ္ (romantic love) တဖန္ ပေလတုိ အခ်စ္ ေခၚ လိင္ကိစၥ မပါေသာ အခ်စ္ တုိ႕ပါ သက္ေရာက္ႏုိင္ၿပီး တစ္ေယာက္တည္းမွသည္ အမ်ားသုိ႔လည္း ရည္ရြယ္ႏုိင္သည္။ အခ်စ္ကုိ ပံုစံမ်ဳိးစံုျဖင့္ ျပဳက်င့္က်ၿပီး စိတ္၏ ဗဟုိ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူမႈေရးတြင္ အဓိက က်ၿပီး အႏုပညာ (creative art) တြင္ အၿမဲပါဝင္သည္။


* 1 အဓိပၸာယ္ဖြင့္ခ်က္မ်ား
* 2 ပုဂၢိဳလ္ေရး မပါေသာ အခ်စ္
* 3 လူ႔အခ်စ္
* 4 ဓာတု သေဘာ
* 5 စိတ္ပညာ သေဘာ
* 6 ယဥ္ေက်းမႈ အျမင္
o 6.1 ျမန္မာ
* 7 ဘာသာေရး ရွဴေဒါင့္
o 7.1 ခရစ္ယာန္
o 7.2 ဗုဒၶဘာသာ
*

အဓိပၸာယ္ဖြင့္ခ်က္မ်ား

အခ်စ္ဟု ဆုိရာတြင္ အေၾကာင္းအရာေပၚ မႈတည္၍ ကြဲျပားေသာ္လည္း ဆက္စပ္ေနေသာ အဓိပၸာယ္မ်ားကုိ ရည္ညႊန္းသည္။ ယဥ္ေက်းမႈ ကြာျခားမႈ၊စိတ္၏ ခံစားမႈကုိ လုိက္၍ အခ်စ္၏ အဓိပၸာယ္ ကြာျခားမႈမ်ားေၾကာင့္ တကမၻာလံုး အတြက္ ကုိက္ညီမည့္ အဓိပၸာယ္ မရရွိႏူိင္ေပ။

အခ်စ္၏ မူလသေဘာေၾကာင့္ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိရာတြင္ မၾကာခဏ ညႇင္းဆုိၾကေသာ္လည္း အခ်စ္ကုိ အခ်စ္မဟုတ္သည္ မ်ားႏွင့္ ရွင္းျပႏိုင္သည္။ အခ်စ္သည္ အလြန္ႀကိဳက္ေသာ သေဘာရွိၿပီး အမုန္း ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဖတ္ဟု ဆုိၾကသည္။ အခ်စ္သည္ တဏွာ မဟုတ္ပဲ လိင္ဆႏၵ နည္းၿပီး၊ ခင္တြယ္ေသာ စိတ္ခံစားမႈအတြင္းမွ ေပၚေပါက္လာသည္။ သုိ႔ေသာ္ အလြန္ခင္ေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ကားမတူေပ။ ထုိအျပင္ သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္ကား သပ္သပ္ျဖစ္သည္။

နာမ္သေဘာျဖစ္ေသာ အခ်စ္သည္ ရႈပ္ေထြးၿပီး အခ်စ္ ဒႆနမ်ားတြင္ ဆုိရုိးဆန္ဆန္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ခ်က္မ်ား ရွိခဲ့ေလရာ၊ ေက်ာ္ၾကားေသာ ၎စာသားတုိ႔မွာ ဘီဂ်ယ္၏ "အခ်စ္သည္ အရာရာကုိ ေအာင္ျမင္သည္" (Love conquers all), ဗီတယ္၏ "အခ်စ္သာလုိသည္" (All you need is love) ႏွင့္ ဘာတရံ ရုဇ္ဆယ္၏ ႏႈိင္းရွင္ျခင္း မဟုတ္ေသာ "အတုိင္းမဲ့ အခ်စ္" (absolute value) တုိ႔မွာ ထင္ရွားသည္။
ပုဂၢိဳလ္ေရး မပါေသာ အခ်စ္

လူတစ္ေယာက္သည္ တုိင္းျပည္၊ လူမ်ဳိး(သုိ႔)ရည္မွန္းခ်က္တုိ႔ကုိ တန္ဖုိးႀကီးႀကီးထား၍ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး ခ်စ္ႏုိင္သည္။ ထုိ႔အတူ ဝီကီ ဝုိင္းေတာ္သား တုိ႔ကဲ့သုိ႔ အနစ္နာခံကာ ကူညီေသာ အေပ်ာ္တန္း အလုပ္သမားတုိ႔၏ အခ်စ္သည္လည္း တစ္ခါတစ္ရံ လူ႔ခ်စ္ျခင္းမွ မေမြးဖြားေသာ္လည္း ျမင့္ျမတ္ေသာ အာဇာနည္ဆန္ေသာ ခံစားမႈမ်ားႏွင့္ ေရာေထြး၍ ပုဂၢိဳလ္ေရးမပါေသာအခ်စ္မ်ား ျဖစ္ေပၚႏုိင္သည္။ လူတုိ႔သည္ အရာ၀တၳဳ၊ အိမ္ေမြးတိရစၧာန္(သုိ႔မဟုတ္) လုပ္ငန္းေဆာင္တာ မ်ားကုိလည္း တြယ္ဖက္မိလွ်င္ ခ်စ္သြားႏုိင္သည္။ အကယ္၍ ၎တြင္ လိင္ကိစၥ ပါခဲ့လွ်င္ အခ်စ္လြန္ (Paraphilia) အဆင့္ ေရာက္သည္ဟု ေခၚသည္။
လူ႔အခ်စ္
ဘြားေအ ႏွင့္ ေျမး

လူအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ေသာ အခ်စ္ကုိ လူ႔အခ်စ္ (Interpersonal love) ဟုေခၚသည္။ ၎သည္ ႀကိဳက္ျခင္းထက္ ခံစားမႈ ပုိကဲသည္။ တစ္ဖက္သက္ အခ်စ္ ဆုိသည္မွာ အျပန္အလွန္ မရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းကုိ ေခၚသည္။ လူ႔အခ်စ္ သည္ လူမႈေရးႏွင့္ မ်ားစြာ ဆက္စပ္သည္။ ၎အခ်စ္ကုိ မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္း ႏွင့္ လင္မယားၾကားတုိ႔တြင္ ျဖစ္ေပၚေပမည္။ လူ႔အခ်စ္ ေၾကာင့္ erotomania ကဲ့သုိ႔ စိတ္ေဝဒနာ မ်ားစြာတုိ႔လည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။

သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဒႆန ႏွင့္ ဘာသာေရး တုိ႔သည္ အခ်စ္ သေဘာကုိ အလြန္ ေတြးဆခဲ့ေပသည္။ ၂၀ ရာစု ႏွစ္တြင္ အခ်စ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ စိတ္ပညာ တြင္ အမ်ားအျပား ေရးသားခဲ့သည္။ ေနာက္ပုိင္းႏွစ္မ်ားတြင္ အဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလည္းျခင္း စိတ္ပညာ (evolutionary psychology)၊ အဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလဲျခင္း၊ မႏုႆေဗဒ၊ ဦးေႏွာက္ေဗဒ (neuroscience) ႏွင့္ ဇီဝေဗဒ မ်ားသည္လည္း အခ်စ္၏ သဘာဝ ႏွင့္ လုပ္ငန္းတုိ႔ကုိ ေလ့လာသည္။
ဓာတု သေဘာ

ဇီဝေဗဒသည္ လိင္ကိစၥကုိ အခ်စ္ဟု ျမင္ၿပီး ဆာေလာင္ျခင္း တုိ႔ကဲ့သုိ႔ ႏုိ႔တုိက္ သတၱဝါ တုိ႔၏ တြန္းအားဟု ျမင္သည္။[1] အခ်စ္ အေၾကာင္းတြင္ ထိပ္တန္းျဖစ္ေသာ Helen Fisher သည္ အခ်စ္ ေတြ႕ၾကံဳမႈကုိ ထက္ဆက္ေနေသာ အပုိင္းသံုးပုိင္း တဏွာျဖစ္တည္မႈ၊ ဆြဲငင္မႈ၊ တြဲမက္မႈ ဟု၍ ပုိင္းျခားထားသည္။ လူတုိ႔၏ ေဖၚျပျခင္းမ်ားေၾကာင့္ တဏွာျဖစ္တည္ၿပီး၊ အခ်စ္ ဆြဲငင္မႈ ျဖစ္ကာ လူတုိ႔၏ စြမ္းအင္မ်ားကုိ မိတ္လုိက္ရာတြင္ သံုးၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ား ေပါက္ပြားကာ တြဲမက္မႈ ျဖစ္ေစသည္။

တဏွာသည္ မိတ္လုိက္ျခင္းကုိ အားေပးေသာ ျပင္းျပသည့္ လိင္ဆႏၵကုိ ျဖစ္ေပၚေစၿပီး၊ testostrone ႏွင့္ estrogen ကဲ့သုိ႔ ဓာတု ဓာတ္ပစၥည္းမ်ား ပုိမုိ ထြက္ေလသည္။ ၎အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈသည္ ရက္တပတ္ သုိ႔မဟုတ္ လ အနည္းငယ္ ကာလအပိုင္းအျခားတစ္ခုထိ ၾကာသည္။ အခ်စ္ ဆြဲငင္မႈ သည္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေရာက္ အတြက္သာ ေရြးခ်ယ္၍ မိတ္လုိက္ရန္ အခ်စ္စိတ္ ျဖစ္ေပၚၿပီး ၎အခ်စ္စိတ္သည္ အမွန္တကယ္ မိတ္လုိက္ၿပီးေသာအခါ ေလ်ာ့က်သြားျပန္သည္။ မၾကာေသးမွီက ဦးေႏွာက္ေဗဒ (neuroscience) ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္အရ လူတစ္ေရာက္ခ်စ္မိလွ်င္ ဦးေႏွာက္သည္ ဓာတု ဓာတ္ပစၥည္းမ်ား ျဖစ္သည့္ pheromones၊ dopamine၊ norepinephrine ႏွင့္ serotonin တုိ႔ အဆက္မျပတ္ ထုတ္လုပ္ေပးသည္။ ၎တုိ႔သည္ အဖီတမင္း ကဲ့သုိ႔ ဦးေႏွာက္၏ သာယာမႈ အထြတ္အထိပ္ (pleasure center) ကုိ ဆြေပးၿပီး ႏွလံုးခုန္ႏႈန္း ျမန္ကာ စိတ္လႈပ္ရွားျခင္းႏွင့္အတူ အစား၊ အအိပ္ ပ်က္ေစသည္။ [2]

တဏွာျဖစ္တည္မႈ ႏွင့္ အခ်စ္ဆြဲငင္မႈ မွာ ခဏတာ ျဖစ္ေပၚရန္ရွိၿပီး တတိယ အဆင့္မွာ ေရရွည္ ဆက္ဆံေရးအတြက္ ရည္ရြယ္သည္။ ဆြဲငင္မႈ သည္ ေႏွာင္ႀကိဳး တစ္မွ်င္ျဖစ္ၿပီး ဆက္ဆံေရးကုိ အားေပးၿပီး ႏွစ္မ်ားစြာ ၾကာႏုိင္သည္။ ေႏွာင္ႀကိဳးမ်ားကုိ လက္ထပ္ျခင္း ႏွင့္ သားဆက္မ်ား သုိ႔မဟုတ္ အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရးမ်ားက ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ လုိအပ္ခ်က္အလုိက္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားသည္။ ၎တုိ႔သည္ တုိေတာင္းေသာ ဆက္ဆံေရးမ်ားထက္ အဆင့္ျမင့္သည့္ ဓာတု ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ေသာ oxytocin ႏွင့္ vasopressin တုိ႔ကုိ သံုးသည္။[2] လူမ်ား ခ်စ္ကၽြမ္း၀င္စတြင္ nerve growth factor (NGF) ေခၚ ပရုိတိန္း ေမာ္လီက်ဴးမ်ား ပိုမိုထြက္ရွိၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ မူလအေျခသို႕ ျပန္က်သြားသည္ကို Pavia University မွ အီတာလံ သိပၸံပညာရွင္ မ်ားက ၂၀၀၅ခုႏွစ္တြင္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့သည္။[3]
စိတ္ပညာ သေဘာ

စိတ္ပညာသည္ အခ်စ္ကုိ သိမႈ (cognitive) ႏွင့္ လူမႈေရး သဘာဝ အျဖစ္ သရုပ္ေဖာ္သည္။ စိတ္ပညာရွင္ Robert Sternberg သည္ အခ်စ္ ႀတိဂံ သီအုိရီ (triangular theory of love) ကုိ ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး အခ်စ္သည္ နီးစပ္ျခင္း၊ သံဒိတ္ဌာန္ ခ်ျခင္း (commitment) ႏွင့္ အရူးအမူး ျဖစ္ျခင္း (passion) သံုးမ်ဳိး ပါဝင္ေၾကာင္း ျငင္းဆုိျပဳခဲ့သည္။ နီးစပ္ျခင္း သည္ လူႏွစ္ေယာက္ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ ကိစၥမ်ားကုိ ေျပာျပၿပီး မိမိဘဝ အေၾကာင္းကုိ အဆံုးတုိင္ ဖြင့္ဟသည္။ နီးစပ္ျခင္းသည္ လူမႈ ဆက္ဆံေရး ႏွင့္ အခ်စ္ကိစၥမ်ားတြင္ ေပၚလြင္သည္။ သံဒိတ္ဌာန္ ခ်ျခင္း မွာ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆက္ဆံေရးသည္ ေရရွည္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ေႏွာက္ဆံုး အခ်စ္၏ ထံုးစံမွာ လိင္စိတ္ ႏွင့္ အရူးအမူးျဖစ္ျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။ အရူးအမူး အခ်စ္သည္ ရုိမန္းတစ္ အခ်စ္ကဲ့သုိ႔ အတတ္အက် ရွိသည္။ အခ်စ္ အားလံုးကုိ ၎သံုးခု အခ်ဳိးေျပာင္းလည္း၍ ေပါင္းစပ္ျခင္း ျဖင့္ ရရွိႏုိင္သည္။ အေမရီကန္ စိတ္ပညာရွင္ Zick Rubin ကမူ အခ်စ္ကုိ စိတ္တုိင္းတာမႈမ်ား (psychometrics) ျဖင့္ သက္မွတ္သည္။ သူ၏ အဆုိအရ ၎သံုးခုမွာ စြဲလမ္းျခင္း၊ ယုယျခင္းႏွင့္ နီးစပ္ျခင္း ဟုဆုိသည္။ [4][5]

အဖုိႏွင့္အမ ဆြဲငင္သည့္ လွ်ပ္စစ္ နိယာမ တစ္ခုျဖစ္ေသာ Coulomb's law ကုိ ဆက္စပ္၍ လူ၏အခ်စ္ကုိ "ဆန္႔က်င္ဖတ္မွ ဆြဲငင္သည္" ဟု ခ်ဲထြန္ၾကသည္။ ၎အဆုိကုိ ၿပီးခဲ့ေသာ ရာစုႏွစ္ၾကာေအာင္ ေလ့လာခဲ့ၾကၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ ၎မွာ မမွန္ပဲ လူတုိ႔သည္ အႀကိဳက္တူရာသာ ေရြးခ်ယ္ေလ့ရွိၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဆန္႔က်င္ဖတ္ကုိ လုိလားေသာ အရာတစ္ခုမွာ ကုိယ္ခံအား စနစ္ျဖစ္ၿပီး မ်ဳိးမတူသူတုိ႔ ေပါင္းစပ္လွ်င္ ခုခံအား ပုိ၍ ေကာင္းေလသည္။ [6]
ယဥ္ေက်းမႈ အျမင္
ျမန္မာ

ျမန္မာတုိ႔သည္ အခ်စ္ကုိ အလြန္ တန္ဖုိးထားၾကၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ သက္ဆံုးတုိင္ အတူတကြ ေပါင္းသင္ရန္ ရည္ရြယ္သည္။ ျမန္မာတုိ႔သည္ အခ်စ္ကုိ ဝင္ခံဖြင့္ဟဝန္ခံရာတြင္ အခ်ိန္ယူ စဥ္းစားေလ့ရွိၿပီး အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာလည္း ခ်စ္ၾကသည္။ သံုးႏွစ္သံုးမုိး ခ်စ္ခြင့္ရရန္ေစာင့္ဆိုင္းႏိူင္သည္ ဟု ဂုဏ္ယူတတ္ၾကသည္။ ခုျမင္ခုႀကိဳက္ ဆုိေသာ အခ်စ္ကုိ လက္ခံၾကေသာ္လည္း အခုတစ္ေယာက္ ေနာက္တစ္ေယာက္ကား မေျပာင္းလဲတတ္ၾကေပ။ ျမန္မာတုိ႔၏ အခ်စ္သည္ ၾကင္နာေသာ သေဘာကုိ ေဆာင္ၿပီး လိင္ဆႏၵကုိ အခ်စ္တြင္ မေဖၚထုတ္ၾကေပ။

အခ်စ္ႀကီးသူတုိ႔ကုိ ျမန္မာတုိ႔သည္ ကိႏၷရာ ေမာင္ႏံွ ႏွင့္ တင္စားၾကသည္။
ဘာသာေရး ရွဴေဒါင့္
ခရစ္ယာန္

ခရစ္ယာန္ တုိ႔တြင္ အခ်စ္မွာ ဘုရား (God) မွ ဆင္းသက္လာသည္။ ခရစ္ယာန္ တုိ႔သည္ Gospel of Mark chapter 12, verses 28-34 ဆုိထားသည့္ အတုိင္း

Love God with all your heart, mind, and strength and Love your neighbor as yourself are the two most important things in life

ဘုရားကုိ အသည္းႏွလံုး၊ စိတ္ ႏွင့္ ရွိသမွ် ခြန္အားတုိ႔ 'အစြမ္းကုန္ ခ်စ္ျခင္း ႏွင့္ သူတပါးတုိ႔အား မိမိကုိယ္ကဲ့သုိ႔ ခ်စ္ျခင္းသည္ ဘဝတြင္ အေရးႀကီးဆံုး ျဖစ္သည္

ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။
ဗုဒၶဘာသာ

ဗုဒၶဘာသာတြင္ ကာမ သည္ ခံစားမႈ ျဖစ္ၿပီး အခ်စ္ကုိ ကာမတဏွာ ဟု ေခၚသည္။ ၄င္းအခ်စ္သည္ အတၱ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နိဗၺာန္ သုိ႔ေရာက္ရာ လမ္းအတြက္ အတားအဆီး ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ကရုဏာ ေခၚ ၾကင္နာျခင္း မွာ အျခားသူမ်ား၏ ဒုကၡေဝဒနာ ခံစားရျခင္းမ်ား ကုိ သက္သာေစၿပီး နိဗၺာန္ ေရာက္ရန္ လုိအပ္ေသာ ဉာဏ္ပညာ တစ္ခုျဖစ္သည္။

ေမတၱာ သည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ အခ်စ္ျဖစ္သည္။ ၎အခ်စ္သည္ မေျပာင္းလဲေသာ သေဘာရွိၿပီး အနစ္နာခံျခင္းမ်ား ပါဝင္သည္။ ေမတၱာသည္ သာမန္ အခ်စ္ႏွင့္ ကြာျခားၿပီး မိမိအတြက္ ျဖစ္ေသာ စြဲလမ္းျခင္း ႏွင့္ လိင္ကိစၥ မပါဝင္ေပ။ တနည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔သည္ မိမိေကာင္းစားေရးထက္ သူတပါးေကာင္းစားေရးကုိ အားေပးသည္။ (saitunsein )

Tuesday, November 24, 2009

17.11.2009 malaysia shan new year




Thursday, November 12, 2009

ဘာသာတရား [1] ကမၻာ့ ဘာသာႀကီးမ်ား ပ်ံ႕ႏွ႔ံမႈ


   
ဘာသာတရား (Religion) ကမာၻ႔သမိုင္းတြင္ အေရးၾကီးေသာ အခန္းက႑တစ္ရပ္အေနျဖင့္ ပညာေရးဆိုင္ရာေလ့လာမႈ၌ ဘာသာတရားဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို၊ တစ္နည္းအားျဖင္ Religion ဟူေသာ အဂၤလိပ္စကားလံုး၏ အဓိပၸာယ္ကို ရႈေထာင့္အေထြေထြမွ ေတြးျမင္သံုးသပ္ႏိုင္ေပသည္။   ဘာသာတရားဟူသည္ နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေတြ႕အၾကံဳပုိင္းျဖစ္ပါသည္။ အယူ၀ါဒေရးရာ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္သီအိုလိုဂ်ီ သို႔မဟုတ္ တတ္သိလိမၼာသူ ပညာရွင္တို႔၏ အယူ၀ါဒ ပံုေဖာ္မူတစ္ရပ္ဟူ၍လည္း ရႈျမင္ၾကေပသည္။ ဘာသာတရားဟူသည္ လူမႈကိုယ္က်င့္တရား၏ ျမစ္ဖ်ားခံရာ ပဓာနအရင္းအျမစ္ျဖစ္သကဲ့သို႔ လူ႔ေဘာင္ေလာကအတြက္ ကုိယ္က်င့္သိကၡာ      စည္းမ်ဥ္းမ်ား၏ အေျခခံအုတ္ျမစ္လည္းျဖစ္သည္။ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ၏ ပဓာန အေရးၾကီးေသာ အခန္းက႑တစ္ရပ္ျဖစ္သည္မွာ ထင္ရွားလွေပသည္။

* 1 ဘာသာတရား အစ ကိုးကြယ္မႈက
* 2 ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ား
* 3 ျခားနားခ်က္
* 4 ရည္ညႊန္းကိုးကား

ကမာၻေလာကမွလူအမ်ားသည္ ကမာၻဦးကာလမွစ၍ ေရာဂါအသြယ္သြယ္ အႏ ၱရာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ေဘးဆိုးကပ္ဆိုး အတန္တန္တို႔ကို ရင္ဆိုင္ေတြ႔ၾကံဳ ခံစားခဲ့ၾကရသည္။ ယခု ရင္ဆိုင္ေနၾကရ၍ ေနာင္လည္း ရင္ဆုိင္ေနၾကရဦးမည္ျဖစ္သည္။ ထို ေရာဂါအသြယ္သြယ္ အႏ ၱရာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ေဘးဆိုးကပ္ဆိုး အတန္တန္တို႔ကို ေတြ႔ၾကံဳၾကရေသာအခါ ေဘးအႏၱရာယ္တို႔မွ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မည့္ ပုဂၢိဳလ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသည္။ ရွာေဖြခဲ့ၾကသည္။ ကိုးကြယ္ရာအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုခဲ့ၾကသည္။ ယင္းသို႔ျဖင့္ ျမစ္မ်ား၊ ေခ်ာင္းမ်ား၊ သစ္ပင္ေတာေတာင္မ်ားသည္ လူတို႔၏ ကိုးကြယ္ရာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ခဲ့ၾကရသည္။ အသိဥာဏ္ မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးေသာ ကမာၻဦးကာလ လူသားမ်ားသည္ ျမစ္ကို နတ္ဘုရားအျဖစ္ ထင္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ ျမစ္သည္ ေသာက္စရာေရကိုလည္း ေပးသည္။ သစ္ပင္သီးႏွံကိုလည္း ျဖစ္ထြန္းေစသည္။ ေရထဲမွ စားစရာ သားငါးကိုလည္း ရသည္။ ဤသို႔ လူတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြား ျဖစ္ထြန္းေစသလို တစ္ခါတရံတြင္ ျမစ္ေရမ်ားလွ်ံတက္၍ လူတို႔စိုက္ပ်ဳိးထားေသာ သီးႏွံပင္မ်ား၊ လယ္ယာစိုက္ခင္းမ်ား၊ ကၽြဲႏြားတိရစၧာန္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးပစ္တတ္သည္။ လူတို႔၏အသက္စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာမ်ားကို ေခ်မႈန္းပစ္တတ္သည္။ လူတို႔အား အက်ဳိးျပဳျခင္း၊ ဖ်က္ဆီးျခင္း ႏွစ္မ်ဳိးကို ျပဳတတ္ေသာေၾကာင့္ ျမစ္ကိုပင္ ဖန္ဆင္းရွင္အျဖစ္ ထင္မွတ္လာခဲ့ၾကသည္။ ထိုျမစ္၌ မ်က္စိႏွင့္မျမင္ႏိုင္ေသာ တန္ခိုးရွင္နတ္ဘုရား ရွိမည္ဟု ယံုၾကည္လာၾကေတာ့သည္။

လူတို႔၏ေကာင္းက်ဳိး ဆိုးက်ိဳးကို မ်က္စိႏွင့္ မျမင္ရေသာ ထိုနတ္ဘုရားက စီရင္ဖန္တီးေနသည္ဟု ခံယူခဲ့ၾကသည္။ ထို႔အတူ မီး၊ ေရ၊ ေလ တို႔ကို၎ သစ္ပင္ေတာေတာင္မ်ားကို၎ ယံုၾကည္မွတ္ထင္ကာ ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကသည္။ မီး၊ ေရ၊ ေလ အဆင့္မွ မီးနတ္၊ ေရနတ္၊ ေလနတ္ စသည္ျဖင့္ တစ္ဆင့္တက္၍ ယံုၾကည္လက္ခံၾကျပန္သည္။ မ်က္စိႏွင့္ မျမင္ႏိုင္သည့္ မ်ားျပားလွေသာ နတ္မ်ားကိုလည္း မွန္းဆကိုးကြယ္ခဲ့ၾကသည္။ စိုး႐ိမ္ေၾကာက္လန္႔မႈ၊ ေမွ်ာ္လင့္အားကိုးမႈ တို႔ကို အေျခခံ၍ မ်က္ရမ္း မွန္းဆမႈ အေနမ်ဳိးျဖင့္ အစပ်ဳိးခဲ့သည္။ ကာလၾကာေသာအခါ စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ေသာ ဥာဏ္ျဖင့္ယွဥ္ေသာ ကိုးကြယ္မႈကို ပို၍ ႏွစ္သက္ၾကေလသည္။ ဆင္ျခင္တံုတရားႏွင့္ သံုးသပ္ဆင္ျခင္၍ ကိုးကြယ္လာခဲ့ၾကသည္။ လက္ေတြ႕မ်က္ျမင္ဘ၀ ေလာက္ကိုသာ မၾကည့္ေတာ့ဘဲ အနာဂတ္ဘ၀ကိုလည္း ပတ္၀န္းက်င္ သဘာ၀ ျဖစ္ရပ္မ်ား၏ ေစ့ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ႐ႈျမင္သံုးသပ္လာခဲ့ဲၾကသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို တကယ္ေပးႏိုင္သည့္ အစြမ္းသတၱိ ရွိမရွိကိုလည္း အကဲျဖတ္ခဲ့ၾက၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ကိုးကြယ္မႈ သမိုင္းေၾကာင္းသည္ ေျပာင္းလဲလာသည္။ ကိုးကြယ္မႈမ်ားသည္ ေဒသတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု မတူၾကေတာ့ဘဲ ဘာသာတရားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလာသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ား

ဘာသာတရား၏ သဘာ၀ႏွင့္ အဓိပၸာယ္ကို ပညာရွင္တို႔သည္လည္း မိမိတို႔ စရိုက္၀သီအတိုင္း အမ်ိဳးအမ်ိဴး ရႈျမင္ၾကသကဲ့သို႔ ျခားနားမ်ားျပားေသာ ထင္ေၾကးမ်ားကိုလည္း ေပးၾကေလသည္။ အယ္လ္ဒပ္စ္ ဟပ္စေလ (Aldous Huxley) ၏ အဆိုအရ ဘာသာတရားဟူသည္ အဓိကအားျဖင့္ ပညာေရးစနစ္တစ္ခုျဖစ္ျပီး ယင္းျဖင့္ လူသားတို႔သည္ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးေပၚတြင္လည္းေကာင္း၊ မိမိတို႔လႈပ္ရွားက်င္လည္ေနရေသာ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေပၚတြင္လည္းေကာင္း လိုလားႏွစ္သက္အပ္ေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ား ပိုင္ဆိုင္ရရွိေစရန္ မိမိတို႔ကိုယ္ကို ပထမေလ့က်င့္ႏိုင္သည္။ ဒုတိယအဆင့္တြင္ သိျမင္မွတ္သားမူဆိုင္ရာ သတိစြမ္းရည္ကို ျမွင့္တင္ႏိုင္ျပီး၊ ဤသို႔ျဖင့္ ေနထိုင္ရာ သဘာ၀စၾကၤာ၀ဠာႏွင့္ သူတို႔အၾကား ကူးလူးဆက္ဆံမႈမ်ား၏ လံုေလာက္ျပည့္စံုမႈကို တည္ေဆာက္ဖန္တီးႏိုင္ေပသည္။

ေဒါက္တာရာဓ ခရစ္ရွနန္ (Dr.Radhakrishnan) ကဲ့သို႔ ေခတ္သစ္အိႏိၵယ အေတြးအေခၚရွင္မ်ားက `ဘာသာတရားဟူသည္ လိုက္နာက်င့္သံုးမႈဆိုင္ရာ က်မ္းစာအစုအေ၀းကို ေခၚဆိုျခင္းမဟုတ္ဘဲ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေတြ႕အၾကံဳတစ္ရပ္သာျဖစ္သည္´ဟု ဖြင့္ဆို တင္ျပၾက၏။ သူတို႔ဆိုလိုေသာ ဘာသာေရးအေတြ႕အၾကံဳဟူသည္လည္း `လူႏွင့္နတ္၀ိညာဥ္တို႔၏ ပူးကပ္တည္ရွိမႈ´အား သိျမင္ နားလည္မႈအေပၚ အေျခခံသည္ဟု ဆို၏။ စာေရးဆရာၾကီး အိပ္ခ်္ ဂ်ီ၀ဲလ္ (H. G. Wells) ကလည္း `ဘာသာတရားဟူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ စာရိတၱက်င့္၀တ္ကို အဆံုးအျဖတ္ေပးေသာ ပညာေရးဗဟိုခ်က္မျဖစ္သည္ဟု ဆို၏။ ဂ်ာမန္ဒႆနပညာရွင္ ကန္႔ (Kant) ၏ အဆိုအရ `ဘာသာတရားဟူသည္ ေသြဖည္၍မရေသာ၊ မမွိတ္မသုန္ လက္ခံက်င့္သုံးရမည္ျဖစ္ေသာ ဥပေဒတရားမ်ားကဲ့သို႔ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္းမ်ားကို နာလည္လက္ခံမႈတစ္ရပ္ျဖစ္သည္´ဟူလို။

ဗုဒၶေဂါတမ၏ ဘာသာတရားကို ဘ၀ေနထိုင္မႈလမ္းစဥ္တစ္ရပ္အျဖစ္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မွာ `မေကာင္းမႈဟူသမွ်ကို ေရွာင္က်ဥ္ျခင္း၊ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားကို ပြားမ်ားေအာင္ အားထုတ္ျပီး ဘ၀ကို ပ်ိဳးေထာင္ျမွင့္တင္ျခင္း ႏွင့္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးမွ ကင္းေ၀းေစလ်က္ ျမင့္ျမတ္ျဖဴစင္ေစေသာ စိတ္ႏွလံုးကို အစဥ္ထိန္းသိမ္းျခင္း´ (ဓမၼပဒ၊ ၁၈၃) ဟူ၍ျဖစ္သည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ျခားနားခ်က္

ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားအတြက္ ဘာသာတရား၏ အဓိပၸာယ္ကို အလြန္က်ယ္ျပန္႔စြာဖြင့္ဆိုႏိုင္ရကား ဘာသာတရားဟူသည္ စာရိတၱက်င့္၀တ္ႏွင့္ ေတြေခၚေျမာ္ျမင္မႈဆိုင္ရာ ဆံုးမၾသ၀ါဒမ်ား၏ သိုေအာင္းခိုမွီးရာ ပဓာနကိုယ္ထည္ျဖစ္ျပီး၊ ထိုကဲ့သို႔ေသာ အဆံုးအမမ်ားကို ယံုၾကည္မႈသဒၶါတရားျဖင့္ လိုက္နာက်င့္သံုးျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ဤအဓိပၸာယ္ရႈေထာင့္မွ ၾကည့္လွ်င္ ဗုဒၶ၏အဆံုးအမကို ဘာသာတရားဟု ေခၚေ၀ၚသတ္မွတ္ႏိုင္ေပရာသည္။ သို႔ရာတြင္ ဗုဒၶဘာသာသည္ ယခင္ျပဆိုခဲ့ေသာ အေထြေထြေယဘုယ် ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားႏွင့္ကား တိတိပပ မကုိက္ညီလွေခ်။ အေၾကာင္းမူကား ဗုဒၶဘာသာသည္ အျခားေသာ ဘာသာအယူ၀ါဒမ်ားႏွင့္ မ်ားစြာေသာ ခံယူခ်က္တို႔တြင္ တူညီမႈ မရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

 
 

Blogger


ေလာကဇာတ္ခံု ၊ ဤလူ့ဘံု၌
မ်ိဳးစံုကၾက ၊မာန္မာနႏွင့္

ငါကရာဇာ ၊ ငါဟာသူေဌး ၊ ငါပေဂးဟု

ငါေသြးတက္ၾကြ ၊လူ့ဗာလတို့ မ်ားလွျဖာျဖာ

အ၀ိဇၨာႏွင့္ ၊ တဏွာဘီလူး ၊ အေမွာင့္ပူး၍

က်ဴးက်ဴးေက်ာ္ေက်ာ္ ၊ ဂုဏ္ကိုေဖၚလွ်က္

ေမာ္ေမာ္ ေမာက္ေမာက္ ၊ ငါတစ္ေယာက္သာ

မိုးေအာက္တစ္လႊား ၊ ေရႊကိုယ္လားဟု

ထင္မွားမလြဲ ၊ သို့စဥ္စြဲလည္း ...........

ဇာတ္ပြဲျပီးက ၊ ေျပဖံုးခ်ေသာ္

သုဘရာဇာ ၊ ေျမေအာက္မွာပင္

ဘာသာလူမ်ိဳး ၊ ခ်ိန္မထိုးပဲ

ပုတ္သိုးခႏၶာ ၊ ျမဳပ္ရရွာသည္

ဘယ္မွာ ငါဟု ရွိအံ့နည္း ...... ။
.....